YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/746 E.  ,  2024/4879 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/736 E., 2021/1236 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin 1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.07.2020 tarihli ve 2020/210 Esas, 2021/122 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;
2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/736 Esas, 2021/1236 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suçun vasfına ve sanığın cezai ehliyetinin olmadığına yöneliktir.

III. GEREKÇE
Dosya içeriğine göre;
1. Mağdur ...'nin sanığa önceye dayalı borcu bulunduğu, mağdurun sevgilisi ...'ın de kalacak yeri olmamasından dolayı mağdurun bilgisi dahilinde sanığın evinde birkaç gün kadar kaldığı, daha sonra sevgilisinin mağduru arayıp sanıktan korktuğunu kendisine yaklaşma niyeti sezdiğini söyleyerek kendisini almasını istediği, sevgilisini aldığı ve sanığa onu neden korkuttuğunu sorduğu, sanığın ise parasının çalındığını iddia ettiği, olay günü mağdur yalnız başına olayın gerçekleştiği kahve evinde oturmakta iken sanığın yaklaşarak elindeki bıçakla mağduru farklı yerlerinden yaraladığı, çevredekilerin müdahalesi ile eylemini sonlandırdığı, Elazığ Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 03.09.2020 tarih ve 2020/1477 sayılı raporuna göre, meydana gelen iç kanama (hemopnömotoraks ve hemoperitoneum) ve iç organ yaralanmasına neden olan ayrı ayrı toraksa ve batına nafiz delici kesici alet yaralanmasının mağdurun yaşamını tehlikeye sokacak ve basit tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek nitelikte olduğu kabul edilmiştir.

2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın cezai ehliyetinin tam olduğuna ilişkin alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suçta kullanılan silahın öldürmeye elverişli oluşu, hedef alınan vücut bölgesi, oluşan yaraların niteliği ve eylemin sonlanış biçimi nazara alındığında sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, dosyada eksik inceleme bulunmadığı, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ve eylemin ulaştığı boyut dikkate alındığında yapılan indirimin isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/736 Esas, 2021/1236 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin 1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin 1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin 1.fıkrası uyarınca Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.