YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/7402 E.  ,  2024/4174 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/627 E., 2023/755 K.
SUÇ : Yardım bildirim yükümlülüğün yerine getirmeme sonucu ölüme neden olma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, Onama

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "düşme" kararı, istinaf mercii tarafından "mahkûmiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. Maddesi gereğince temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2021 tarihli ve 2018/319 Esas 2021/447 Karar sayılı kararı ile sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında; eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 98/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve söz konusu suçun aynı Kanun'un 75/1. maddesi uyarınca ön ödemeye tabi olduğu, suça sürüklenen çocuk ve sanık tarafından ön ödeme teklifinin kabul edilerek yerine getirildiği anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 75. ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında açılan kamu davasının ayrı ayrı düşmesine, karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2022/627 Esas 2023/755 Karar sayılı kararı ile sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulü ile Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin kararının kaldırılarak;
a) Sanık ... hakkında kişinin ölümüyle sonuçlanacak şekilde yardım ve bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 98/2, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

b) Suça sürüklenen çocuğun kişinin ölümüyle sonuçlanacak şekilde yardım ve bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçunu işlediğinden TCK'nın 98/2, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanık hakkında gerekçe göstermeksizin alt sınırdan uzaklaşarak cezaya hükmedilmesinin hatalı olduğuna, davanın düşmesi kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

2. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi özetle; gerekçe gösterilmeden davanın düşürülmesi kararının kaldırılarak ve alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza verilmesinin usûl ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın öncelikle beraatine, yahut önödeme nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Olay günü maktul ..., sanık ..., suça sürüklenen çocuk ... ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... Ali'nin alkol ve uyuşturucu madde kullanmak için buluştukları, alkol ve uyuşturucu madde kullandıkları, bu arada suça sürüklenen çocuk ...'in araması üzerine tarafların uyuşturucu madde kullandıkları yere temyiz dışı İsmail'in geldiği, maktulün kusmaya başladığı, orada bulunanların bunu görükleri, suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz dışı İsmail ile birlikte olay yerinden ayrıldıkları, sanık ..., maktul ve temyiz dışı Mehmet Ali'nin olay yerinde yarı baygın şekilde kaldıkları, suça sürüklenen çocuk ...'in sonrasında olay yerine tekrar döndüğü, maktulü hareketsiz şekilde kan kusmuş olarak gördüğü, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... Ali'ye maktulün ne zamandır bu şekilde olduğunu sorduğu, temyiz suça sürüklenen çocuk ... Ali'nin de bir buçuk saattir öyle dediği, suça sürüklenen çocuk ...'in maktulü hastaneye götürebilmek için

temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'ı aradığı ve Nurullah'ın olay yerine geldiği, maktulün nefes almadığını, öldüğünü ve ambulansı aramaları gerektiğini söylediği, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'ın telefonu ile ambulansı aradığı sırada sanık ...'ın suça sürüklenen çocuğu engellediği, sonrasında suça sürüklenen çocuk ...'ın yine ambulansı aradığı, sanık ...'ın suça sürüklenen çocuğu "biz kendimiz halledeceğiz" diyerek engellediği, bunun üzerine temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'ın olay yerinden ayrıldığı, suça sürüklenen çocuk ... ve temyiz dışı Mehmet Ali suça sürüklenen çocuk ile sanık ...'ın maktulü bisiklete koyarak bir müddet taşıdıkları, yoldan bir aracın geçmesi üzerine telaşlanarak maktulü ve bisikleti yolun kenarına bıraktıkları, suça sürüklenen çocuk ...'in sonrasında dönüp bisikleti alarak eve gittiği diğer sanık ve suça sürüklenen çocukların da evlerine gittiği, bu şekilde sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...'in diğer sanıklarla birlikte yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçunu işledikleri, anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşıldığından, sanık ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında açılan kamu davasına konu suçun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 98/2. maddesi kapsamında bulunduğu ve 5 yıl 4 ay olağan, 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi olduğu tespit edilmiştir.

4. Suç vasfı yönünden; maktulün sanığın yanında rahatsızlanmasının ardından sanığın hemen harekete geçmeyip bir süre maktulü bisikletiyle dolaştırdığı ve daha sonra maktulü ve bisikleti yolun kenarına bırakıp ayrıldığı olayda; dosya içerisinde bulunan Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 11.03.2020 tarihli raporunun sonuç kısmında kişinin alkol ve madde kullanımı sonrası fenalaşması üzerine 112 Acil Servisinin çağrılarak ve/veya hastaneye götürülerek uygun takip ve tedavisinin yaptırılması durumunda da kurtulmasının kesin olmadığının belirtilmesi karşısında; sanığın eyleminin kül halinde 5237 sayılı kanun'un 98/1. maddesindeki suçu oluşturduğu ve sanık hakkında 98/1. maddesi uyarınca ceza verilmesi gerektiği gözetilmeyerek aynı Kanun'un 98/2. maddesi uyarınca ceza verilerek suç vasfında hata edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
1. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2022/627 Esas 2023/755 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk Mehmer Demirci müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını

gerektirmeyip, aynı Kanun'un 303/1-a maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde (4) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2022/627 Esas 2023/755 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.