YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/7375 E.  ,  2024/1435 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.05.2023 tarihli ve 2023/1525 Esas, 2023/1553 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2022/8219 Esas, 2023/1117 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.01.2022 tarihli ve 2021/173 Esas, 2022/8 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2022/712 Esas, 2022/1392 Karar sayılı duruşma açılarak ve yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2022/712 Esas, 2022/1392 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2022/8219 Esas, 2023/1117 Karar sayılı kararı ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekliliği nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.05.2023 tarihli ve 2023/1525 Esas, 2023/1553 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
Maktul ve sanığın olay tarihinden bir kaç ay önce hayvan alım satımı nedeniyle tanıştıkları, iddiaya göre; bu alım satım nedeniyle, sanığın maktule borcunun bulunduğu, bu arada sanığın eşi tanık ...'in maktulle ilişkisi olduğu yönünde dedikodu çıktığı, sanığın bu durumu öğrendiği, sanığın kendi savunmasına göre de, maktulün olay öncesinde sanığı arayarak, bu dedikodulardan haberdar olup olmadığını sorduğu, bu arada maktulün eşi ...'in sanıktan boşanmak istediği, ancak sanığın anlaşmalı boşanmaya yanaşmadığı, daha sonra sanığın, eşi...'nün halası aracılığıyla bulduğu ayrı bir eve taşındığı, iddiaya göre tanık...'nün daha önce de başka bir kişiyle kaçıp, sanık tarafından affedilmesi üzerine evine geri dönmüş olduğu sanığın, maktulle olan hayvan alışverişini, eşi ile maktul hakkındaki dedikoduyu duyduktan sonra da devam ettirdiği, olay tarihinde maktul ...'nın, tanık ...'le görüşmek istediği, tanık ...'in maktulü evine davet ettiği, maktulün akşam saatlerinde...'nün evine geldiği, burada...'nün yanında halası ... ve tanık ...'nın da bulundukları, ...'nün, tanıklar ... ve ...'a ...'ın geleceğini ve özel

konuşacağını söyleyerek, onları evden gönderdiği, bu sırada ...'ın da eve geldiği, evde bulundukları sırada aracıyla eşinin evinin yanına gelen sanığın burada maktulün aracını gördüğü, ardından aracından aldığı tüfekle eşinin evine çıktığı, evde gördüğü maktul ...'ya ateş ederek kasten öldürdüğü anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 185 ... maddesinin üçüncü fıkrasına göre eşlerin evlilik birliğinin devamı süresince birbirlerine sadık kalma yükümlülüğü altında bulunmaları karşısında henüz resmi olarak boşanmadıkları ve ayrı yaşamalarına rağmen aralarında mesajlaşma ve görüşme şeklinde devam eden ilişkiyi sürdürdükleri anlaşılan sanık ... ve tanık...'nün süre gelen sadakat yükümlülükleri dikkate alındığında, maktulü olay günü eşinin evinde yakalayarak öldüren sanık hakkında evliliğin bulunduğu aşama ve ayrılık süreci ile sanıkta oluşan hiddet duygusunun ağırlığı nazara alınarak asgari düzeyde haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle direnme kararı yerinde görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2022/8219 Esas, 2023/1117 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

05.03.2024 tarihinde karar verildi.