YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/7301 E.  ,  2024/4655 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/569 E., 2023/103 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2018 tarihli ve 2016/111 Esas, 2018/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.02.2019 tarihli ve 2018/2084 Esas, 2019/242 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 31.05.2022 tarihli ve 2022/1555 Esas, 2022/4231 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin gönüllü vazgeçme kapsamında kaldığının anlaşılması nedeniyle sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2022/569 Esas, 2023/103 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 36 delaletiyle 86/1, 3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 3 yıl 14 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi özetle, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına,

2. Sanık Müdafinin Temyiz İstemi özetle, eksik araştırmaya, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, cezanın fazla belirlendiğine,
ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Olay tarihinde sabah saatlerinde inşaat işçisi olan katılan ...'in kardeşi ile birlikte sanık ...'e ait spor salonu karşısında bulunan inşaata çalışmak üzere geldikleri, burada araç park etme meselesinden çıkan tartışmanın tanık ...'in de araya girmesiyle sonlandığı, sonrasında aynı gün 16:00 sıralarında katılanın çalıştığı binanın penceresinden sanık ile göz göze gelmeleri üzerine birbirlerine karşılıklı laf attıkları, katılanın çalıştığı binadan aşağıya inip sanığa küfür ettiği, tartışma ve hakaretin karşılıklı kavgaya dönüştüğü, sanığın 6136 sayılı Kanun kapsamındaki kesici-delici vasıftaki kılıç ile katılanın kafasına vurmak suretiyle hayati tehlike geçirmesine ve vücut fonksiyonların orta(3) derecede etkili kemik kırığına sebebiyet verecek şekilde yaraladığı, sanığın da bu kavga sırasında basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, sanığın katılanın yaralandığını görmesi üzerine kardeşi İbrahim ile birlikte araçla hastaneye götürdüğü ve yarasına basınç uygulamak suretiyle tedavi girişiminde bulunduğu anlaşılan olayda,
2. a.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, meşru savunma

koşullarının oluşmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesinin uygulanması sırasında cezadan (1/3) oranında indirim yapılırken hesaplama hatası sonucunda "5 yıl" yerine "4 yıl 12 ay" ve buna bağlı olarak aynı Kanun'un 62/1. maddesinin uygulanması sırasında "4 yıl 2 ay" yerine "3 yıl 14 ay" hapis cezasına hükmedilmek suretiyle sanığa eksik ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan (2.b.) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istemleri cezanın belirlenmesinde hesaplama hatası yönünden yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 9.Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2022/569 Esas, 2023/103 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesinin birinci fıkrası gereği, hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 29/1 maddesi uygulamasına ilişkin kısımdaki "4 yıl 12 ay" ibaresinin "5 yıl", aynı Kanun'un 62/1 maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdaki "3 yıl 14 ay" ibaresinin "4 yıl 2 ay" olarak değiştirilmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.