YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/7272 E.  ,  2024/3740 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/417 E., 2023/78 K.
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.1993 tarihli ve 1992/300 Esas, 1993/170 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten öldürme suçundan, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 448 inci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrası, 59 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci ve 33 üncü maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kamu hizmetinden yasaklanmasına ve kısıtlanmasına karar verilmiştir.

2. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.1993 tarihli ve 1992/300 Esas, 1993/170 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.02.1994 tarihli ve 1994/230 Esas , 1994/432 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir.

3. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2021 tarihli ve 2021/118 Esas, 2021/257 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında kasten öldürme suçundan, 765 sayılı Kanun’un 448 inci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrası, 59 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53/1-2-3. maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir

4. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2021 tarihli ve 2021/118 Esas, 2021/257 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 11.11.2022 tarihli ve 2022/9549 Esas, 2022/8806 Karar sayılı kararı ile, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, infaza dair düzenlemeler dikkate alınmaksızın, her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu, her suçla ilgili lehe yasa ve buna göre her suçun sonuç cezasının belirlenmesi gerektiği, somut olayda her iki yasa yönünden cezaların eşitliği halinde 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin, 765 sayılı Kanun'un 31. ve 33. maddelerine göre lehe olduğundan 5237 sayılı Kanun uyarınca hüküm kurulması gerektiği, kabule göre de 765 sayılı Kanun'un lehe olduğu kabul edildiği halde uyarlama talebinin reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yeniden hüküm kurulması, 765 sayılı Kanun'a göre hüküm kurulduğu halde hak yoksunluğu, müsadere ve mahsup yönünden 5237 sayılı Kanun'a göre karar verilerek karma uygulama yapılması yasağına uyulmadığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2022/417 Esas, 2023/78 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında yapılan uyarlama yargılamasında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Hükümlü müdafiinin Temyiz İstemi, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
Hükümlü hakkında kasten öldürme suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 448/1, 51/1, 59/1 maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükmünden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 uncu maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2022/417 Esas, 2023/78 Karar sayılı kararında hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle re'sen de temyize tabi olan hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2024 tarihinde karar verildi.