YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/7064 E.  ,  2024/4657 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/257 E., 2022/81 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Dazkırı Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2013/209 Esas, 2016/24 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 3-e, 87/1-c-son, 87/3, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 4'er yıl 2'şer ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dazkırı Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2013/209 Esas, 2016/24 Karar sayılı kararının Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18.02.2021 tarihli ve 2021/1119 Esas, 2021/1738 Karar sayılı kararı ile, katılanın yaralanmasının organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı hususunda olay tarihinden 18 ay sonra rapor alınması gerektiği hususunun gözetilmemesi, sanıklar hakkında hükümde uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı Kanun'un 87/3. maddesinin uygulanması, kabule göre de cezada hesaplama hatası yapılması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Dazkırı Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli ve 2021/257 Esas, 2022/81 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 3-e, 87/1-c-son, 29/1 ,62/1,53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2'şer yıl 13'er ay 15 'er gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan Vekili ile sanık ...'in temyiz istemleri, temyiz iradelerini bildirmekten ibarettir.
2. Sanık ... müdafi ile sanık ...'nın temyiz istemleri, eksik araştırmaya, mahkumiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, haksız tahrik indirim oranına,
3. Sanık ... müdafi ile sanık ...'nin temyiz istemleri, mahkumiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, haksız tahrik indirim oranına,
4. Sanık ...'in temyiz istemi, mahkumiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,
ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. 06.04.2013 tarihinde katılan ... ile temyiz dışı mağdur ... ile önceye dayalı husumet ve kırgınlıkları bulunan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... arasında hayvan otlatma yüzünden çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü iki aşamada gerçekleşen olayın ilk bölümünde katılan ... ile oğlu temyiz dışı ...'in hayvanlarını otlatmak üzere evlerinden ayrıldığı, hayvanları belli bir mesafeye getirdikten sonra katılan ...'in eve dönmek üzere sürüyü oğlu ...'e bırakarak ayrıldığı, belli bir mesafe gittikten sonra yolda sanıklar ... ve ... 'i gördüğü, tarafların birbirlerine karşılıklı olarak hakaret ve tehdit içerikli sözler söyledikleri, katılan ... 'in kendilerine iki yüz metre uzaktaki oğlu ...'e seslenerek çağırdığı, tarafların birbirlerine karşılıklı olarak darp eyleminde bulunmaları sonucu katılan ...'in yaralandığı, ikinci olayda ise ... 'in kardeşi ... 'ı telefonla arayarak babalarının yaralandığını söylediği ve evden tüfeği alarak gelmesini istediği, bunun üzerine ...'ın evde bulunan

katılan ... adına kayıtlı tek kırma tüfeği alarak olay yerine geldiği, bu esnada olayı haber alan sanıklar ..., ..., ... ve ...'nin bir araçla olay yerine ellerinde sopa, dirgen, plastik boru gibi aletlerle gelerek darp ettikleri katılan ...'i yüzünde sabit ize ve vücut fonksiyonlarına orta (3) derecede etkili kemik kırığı yaratacak şekilde yaraladıkları anlaşılan olayda;
2.a.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından fail sıfatıyla birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilememesi gerekçesiyle sanıklar hakkında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre düzeltme nedeni dışında ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanıklar ve müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
b. Sanık hakkında takdiri indirime ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesinin uygulaması sırasında "3 yıl 1 ay 15 gün" yerine "2 yıl 13 ay 15 gün" hapis cezası belirlenmek suretiyle eksik cezalar tayini hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (2.b.) nolu bentte açıklanan nedenlerle Dazkırı Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli ve 2021/257 Esas, 2022/81 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar ...,..., ... ve ... ile sanıklar ... ve ... müdafileri ve katılan vekilinin temyiz istekleri hesaplama hatası nedeni ile yerinde görüldüğünden sanıklara ilişkin hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği her bir sanığa mahsus hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesinin uygulanması sırasında belirlenen "2 yıl 13 ay 15 gün" ibarelerinin "3 yıl 1 ay 15 gün" olarak değiştirilmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.