YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/7027 E.  ,  2024/3849 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1696 E., 2023/525 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.03.2017 tarihli ve 2012/260 Esas, 2017/66 Karar sayılı kararı ile kurulan mahkûmiyet

hükmünün sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.11.2017 tarihli ve 2017/499 Esas, 2017/871 Karar sayılı kararıyla sanığın katılan ...'e yönelik eyleminin silahla tehdit olduğu kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 44. maddesi gereği en ağır cezayı gerektiren mağdur ...'e yönelik olası kastla yaralama suçundan mahkûmiyetine ilişkin kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/6027 Esas, 2022/8552 Karar sayılı kararıyla özetle; sanığın katılan ...'e yönelik eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, sanığın mağdur ...'e yönelik eyleminin ise olası kastla yaralama olduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 18.10.2018 tarihli ve 2015/1-158 Esas, 2018/444 Karar sayılı kararı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesinde düzenlenen farklı nevi fikri içtima hükmü de gözetilerek, sanığın daha ağır cezayı gerektiren kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.04.2023 tarihli ve 2022/1696 Esas, 2023/525 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 44. maddesi delaletiyle 81/1, 35/2, 29/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ancak 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek cezasının 4 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturmadığına, fikri içtima kurallarının uygulama şartlarının gerçekleşmediğine, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına ve haksız tahrik indirimi uygulanmasına rağmen fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanık ... ile inceleme dışı şikayetçi ... arasında borç ilişkisi olduğu, olay günü şikayetçi ...'ın yanında katılan ... ile inceleme dışı şikayetçiler ..., ..., ... ve ... ile birlikte borç meselesini konuşmak amacıyla sanığın iş yerine geldikleri, konuşmanın tartışmaya dönüştüğü, tartışma sırasında sanık ... ile katılan ... arasında karşılıklı bağrışmaların gerçekleştiği, sanığın karşısında oturan ...'e silahla bir el ateş ettiği, ...'in kendisini yere attığı, açılan ateş sonucu merminin katılan ...'e isabet etmeyerek iş yerinin dışında yolda bulunan olayla ilgisi olmayan mağdur ...'e isabet ederek mağduru hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, sanığın bir el ateş etmesinden sonra tanık ...'in sanığın elini tutarak ve tabancanın şarjörünü düşürerek sanığa engel olduğu olayda;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, suçta kullanılan aletin elverişliliği, engel hal bulunması, tehlikenin ağırlığı nazara alındığında sanığın katılan ...'e yönelik eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının

öldürmeye yönelik olduğu, sanığın mağdur ...'e yönelik eyleminin ise olası kastla yaralama olduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 18.10.2018 tarihli ve 2015/1-158 Esas, 2018/444 Karar sayılı kararı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesinde düzenlenen farklı nevi fikri içtima hükmü de gözetilerek, sanığın daha ağır cezayı gerektiren kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasında isabetsizlik bulunmadığı, sanık lehine meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı sanığın eylemi ile orantılı şekilde ceza tayin edildiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.04.2023 tarihli ve 2022/1696 Esas, 2023/525 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Üye ...'nin sanığın eyleminin mağdur ...'e yönelik olası kastla yaralama olduğu yönündeki karşı oyu ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2024 tarihinde karar verildi

K A R Ş I O Y U

Sanık ile inceleme dışı ... arasında borç ilişkisinden kaynaklanan anlaşmazlık nedeniyle olay günü aralarında katılan ...'in de aralarında bulunduğu şahısların sanığın evi ve işyerinin bulunduğu yerde anlaşmazlığı çözmek için bir araya geldikleri, sanığın masada diğer şahısların ise karşısında olacak şekilde oturdukları, sırada anlaşmazlığın çözülememesi üzerine sanığın katılan ... ile aralarında 1 metre gibi çok yakın mesafeden rahatlıkla isabet olanağı varken bir el ateş ederek eylemine devam etmediği ve tanık ... tarafından da silahın şarjörünün düşürüldüğü ve taraflarla ilgisi olmayan olay sırasında yakınlardan geçmekte olan mağdur ...'in isabet eden mermi parçası sonucunda yaşamsal tehlike geçirecek ve vücudunda orta (2.) derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda sanığın eyleminin katılan ...'e yönelik öldürmeye teşebbüs niteliğinde olmayıp, silahla tehdit suçunu

oluşturduğu, mağdur ...'in ise silahla olası kastla yaralandığı, 5237 sayılı Kanun'un 44 maddesinde düzenlenen fikri içtima hükmü de gözetilerek sanığın mağdur ...'e yönelik olası kastla nitelikli yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği kanaatiyle çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.