YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/6963 E.  ,  2024/4513 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1739 E., 2023/957 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanığın duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kocaeli 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2021/336 Esas, 2022/337 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/2-b, son, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.05.2023 tarihli ve 2022/1739 Esas, 2023/957 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/2-b, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri özetle; delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanık lehine meşru savunma hükümlerinin uygulanması, aksi kanaatte azami oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak temel ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna ve sanığın eylemi ile katılanın yaralanması arasında illiyet bağının bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanığın eylemine uyan suç için 5237 sayılı Kanun'un 87/2-b-son maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması karşısında, Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Sanık ile mağdur arasında önceye dayalı telefon mevzuusu nedeniyle anlaşmazlık bulunduğu, suç tarihinde mağdurun yanında eşi tanık Kübra olduğu halde yolda yürüdükleri sırada sanık ve arkadaşı tanık ... ile karşılaştıkları, sanık ile mağdur arasında ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiği tespit edilemeyen bir tartışmanın yaşandığı, sanığın tartışma akabinde mağduru yumruk ve tekmeler ile darp ederek yaşamını tehlikeye sokan bir duruma, hayat fonksiyonlarını ağır (5.) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına ve işitme kaybı sebebiyle duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde kasten yaraladığı anlaşılan olayda;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, İstanbul 2. Adli Tıp İhtisas Kurulunun, 04.10.2021 tarihli mütalaası uyarınca katılanın yaralanması ile sanığın eylemi arasında illiyet bağının bulunduğunun tespit edildiği, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre birden fazla nitelikli halin ihlali suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek teşdiden belirlendiği, meşru savunma koşullarının bulunmadığı ve ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiği hususunun her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller ile ispat edilememesi nedeniyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede (1/4) uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.05.2023 tarihli ve 2022/1739 Esas, 2023/957 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kocaeli 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2024 tarihinde karar verildi.