YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/6840 E.  ,  2024/4199 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/194 E., 2023/668 K.
SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli yağma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2.a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 inci maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 inci maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 inci maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 inci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İstinaf bozması üzerine Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2020 tarihli ve 2019/152 Esas, 2020/155 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
1. Maktule karşı nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-h, 62, 53 üncü maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Maktule karşı nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a, b, c, d, h, 62, 53 üncü maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2023/194 Esas, 2023/668 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca reddine; katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a inci maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ...'ın temyiz sebepleri özetle; hatalı kabul ve delil değerlendirmesine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suç işleme kastının ve kasten öldürme suçunun unsurlarının bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanık ...'ın maktule ait evde kiracı olarak ikamet edip suç tarihinde kira parasını ödemek bahanesi ile arkadaşı olan ve hakkında tefrik kararı verilen sanık ... ile birlikte maktulün evine gittikleri, bir süre hep beraber oturduktan sonra ...'nun maktulden kuru çay istemesi üzerine maktulün mutfağa gittiği sırada sanık ...'un da peşisıra mutfağa giderek maktulü 6 (altı) kez bıçakladığı, sanık ...'ın sanık ...'un eylemleri üzerinde ortak hakimiyet kurduğu, olaydan sonra sanıkların birlikte hareket ederek maktulün cep telefonunu, bir miktar parasını ve konutunun anahtarını alarak olay yerinden ayrıldığı, maktulün otopsi bulgularına göre kesici delici alet yaralanmasına bağlı kaburga kesileri ile birlikte iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu suç yerinde hayatını kaybettiğinin tespit edildiği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2023/194 Esas, 2023/668 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 inci maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 inci maddesi uyarınca Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.