YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/6492 E.  ,  2024/5256 K.
"İçtihat Metni"
K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/38 değişik iş sayılı
İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın reddine
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay
Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan sanık ...'nun, 26.06.2018 tarihinde işlediği suçtan İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2019 tarihli ve 2018/749 Esas, 2019/634 Karar sayılı kararı ile 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair kararın kesinleşmesini müteakip, anılan hapis cezasının infazı sırasında, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince koşullu salıverilme hükümleri uygulanmaksızın düzenlenen 25.08.2021 tarihli ve 2021/2-6645 sayılı müddetnameye karşı hükümlünün infazının başladığı 30.11.2020 tarihi ile kapalı ceza infaz kurumuna sevk tarihi olan 18.08.2021 tarihi arasındaki süre ile 29.11.2020-30.11.2020 tarihleri arasındaki gözaltı süresinin mahsup edilmediğinden bahisle yapılan itirazın, müddetnamede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle reddine dair İstanbul Anadolu 2. İnfaz Hâkimliğinin 28.12.2021 tarihli ve 2021/19223 Esas, 2021/20153 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.02.2022 tarihli ve 2022/38 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.06.2023 tarihli ve 94660652-105-34-6586-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve 2023/73157 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve 2023/73157 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Dosya kapsamına göre, sanığın 02.09.2011 tarihinde işlemiş olduğu iftira suçundan Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2015 tarihli ve 2014/110 Esas, 2015/176 Karar sayılı kararı ile 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan kararın 25.06.2020 tarihinde kesinleşerek infaza verilmesini takiben, hükümlü tarafından ödenmeyen adli para cezasının 75 gün hapis cezasına çevrildiği, adı geçen sanığın tehdit ve sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçlarından Bakırköy 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2019 tarihli ve 2018/480 Esas, 2019/69 Karar sayılı kararı ile 6 ay 7 gün hapis ve 3 ay 3 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan kararın 08.06.2020 tarihinde kesinleşerek infaza verildiği, aynı sanığın, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2019 tarihli ve 2018/749 Esas, 2019/634 Karar sayılı kararı ile 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair karar verildiği, anılan kararın 26.01.2021 tarihinde kesinleşerek infaza verildiği,
Hükümlünün işlemiş olduğu iftira suçundan Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2015 tarihli kararı ile verilen 1.500,00 Türk lirası adli para cezasının ödenmemesi üzerine 75 gün hapis cezasına çevrilmesini müteakip, 30.11.2020 tarihinde açık ceza infaz kurumuna alındığı ve infazın devam ettiği sırada, bu kez hükümlünün 6 ay 7 gün hapis ve 3 ay 3 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Bakırköy 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2019 tarihli ve 2018/480 Esas, 2019/69 Karar sayılı kararı ile hükümlünün 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2019 tarihli ve 2018/749 Esas, 2019/634 Karar sayılı kararının kesinleşerek infaza verilmesini müteakip,
Hükümlünün cezalarının 2 yıl 9 ay 15 hapis cezası olarak fiilen içtima edilmesi suretiyle Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 16.03.2021 tarihli ve 2021/7-6421 sayılı müddetnamesi düzenlenmesi üzerine, anılan ilâmın açık ceza infaz kurumunda infazına başlandığı,
Anılan ilâmın infazı sırasında hükümlünün Covid-19 iznine gönderildiği, hükümlünün mahkûm olduğu 2 yıl hapis cezasını ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre kapalı ceza infaz kurumunda infaz etmesinin gerektiğinin anlaşılması üzerine, hükümlü hakkında 16.08.2021 tarihinde yakalama emri çıkartıldığı ve hükümlünün 18.08.2021 tarihinde yakalandığı,
Hükümlünün, Bakırköy 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2019 tarihli kararı ile mahkûm olduğu hapis cezaların infazı esnasında, koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanması mümkün iken, İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2019 tarihli kararı ile mahkûm olduğu hapis cezasının ve Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2015 tarihli kararı ile mahkûm olduğu adli para cezasının hapis cezasına çevrilerek infazında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasının olanaklı bulunmadığı,

Bu halde; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.04.2021 tarihli ve 2019/1-434 Esas, 2021/15 Karar sayılı ilamında, "...koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmadığı cezalar diğer cezalarla toplanmamalıdır. Ancak 5275 sayılı Kanun’un 99 ncu maddesine, 7242 sayılı Kanun'un 42 nci maddesiyle eklenen “Adli para cezasından çevrilen ve ceza infaz kurumunda infaz edilme aşamasına gelen hapis cezaları da toplama kararına dahil edilir.” şeklindeki cümle uyarınca adli para cezalarından çevrili hapis cezaları yönünden bir istisna getirilmiştir. Buna göre, adli para cezasından çevrilen ve ceza infaz kurumunda infaz edilme aşamasına gelen hapis cezaları da toplama kararına dâhil edilmelidir..." şeklinde işaret edildiği üzere, hükümlünün belirtilen cezalarının fiilen içtima edilmesinin hatalı olduğu, infaza verilen İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2019 tarihli ve 2018/749 Esas, 2019/634 Karar sayılı kararındaki mahkûmiyetin infaz usulünün farklı olması nedeniyle, anılan ilâm için ayrıca müddetname düzenlenerek, söz konusu müddetnamede koşullu salıverilme tarihine yer verilmemesi gerekmekle birlikte, ceza süresinin tamamının kapalı ceza infaz kurumunda infaz edileceği, evvelki ilâmların infazının durdurularak, iş bu ilâmın diğerlerinden ayrı olarak derhal infazına başlanması gerektiği gözetilerek hükümlünün ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine karar verilen cezası yönünden İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 25.08.2021 tarihli ve 2021/2-6645 sayılı müddetnamesi düzenlenmesi üzerine, anılan ilâmın kapalı ceza infaz kurumunda infazına başlandığı anlaşılmakla,
İkinci kez mükerrirliğe ilişkin İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2019 tarihli kararının infazına kapalı ceza infaz kurumunda başlanması gerekirken sehven açık ceza infaz kurumunda başlanmış olması hususunun, hükümlünün kusurundan kaynaklanmadığı cihetle, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 25.08.2021 tarihli ve 2021/2-6645 sayılı müddetname düzenlenmek suretiyle, infazına başlanılan İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2019 tarihli ve 2018/749 Esas, 2019/634 sayılı kararı öncesinde, hükümlünün açık ceza infaz kurumunda infaz etmiş olduğu süre ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 9 ncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca infaz edilmiş süreden sayılan Covid-19 salgın hastalığı sebebiyle izinde geçirdiği toplam 261 günlük süre (30.11.2020-18.18.2021) ile gözaltında geçirdiği 1 günlük sürenin (29.11.2020-30.11.2020) ikinci kez mükerrir olarak infazına karar verilen 2 yıl hapis cezasından mahsubuna karar verilmesi suretiyle müddetname düzenlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;
(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.
(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.
(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.
Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Hükümlünün işlemiş olduğu iftira suçundan Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2015 tarihli kararı ile verilen 1.500,00 Türk lirası adli para cezasının ödenmemesi üzerine 75 gün hapis cezasına çevrildiği ve bu cezasının infazı amacıyla 30.11.2020 tarihinde açık ceza infaz kurumuna alındığı, cezasının infazı sırasında, Bakırköy 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2019 tarihli ve 2018/480 Esas, 2019/69 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında tehdit suçundan verilen 6 ay 7 gün hapis ve hakaret suçundan verilen 3 ay 3 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin mahkumiyet kararları ile hükümlünün uyuşturucu madde kullanmak suçundan 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2019 tarihli ve 2018/749 Esas, 2019/634 Karar sayılı kararının kesinleşerek infaza verildiği ve cezalarının
2 yıl 9 ay 85 gün hapis cezası olarak fiilen içtima edilerek,Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 16.03.2021 tarihli ve 2021/7-6421 sayılı müddetnamesi düzenlenerek içtimalı cezanın infazına açık ceza infaz kurumunda başlandığı ve hükümlünün hükümlünün Covid-19 iznine gönderildiği, hükümlünün mahkûm olduğu 2 yıl hapis cezasını ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre kapalı ceza infaz kurumunda infaz etmesinin gerektiğinin anlaşılması üzerine, hükümlü hakkında 16.08.2021 tarihinde yakalama emri çıkartıldığı ve hükümlünün 18.08.2021 tarihinde yakalandığı anlaşılmaktadır.

3. Hükülünün ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine karar verilen 2 yıl hapis cezası yönünden İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 25.08.2021 tarihli ve 2021/2-6645 sayılı müddetnamesi düzenlenerek ilâmın kapalı ceza infaz kurumunda infazına 18.08.2021 tarihinde başlandığı ve bihakkın tahliye tarihinin 18.08.2023 olarak belirlendiği görülmüştür.

4. Hükümlünün adli para cezasından çevrili 75 gün hapis cezası ile mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilen 6 ay 7 gün ve 3 ay 3 gün hapis cezalarının infazının Açık Ceza İnfaz Kurumunda, ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilen 2 yıl hapis cezasının ise kapalı ceza infaz kurumunda çektirilmesi gerektiği, öncelikle kapalı ceza infaz kurumunda çektirilmesi gereken cezanın infazına başlanması ve daha sonra hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumuna alınması gerekirken, fiili içtima kararı verilip içtimalı cezanın infazına Açık Ceza İnfaz Kurumunda başlandığı ve Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunan hükümlünün Covid 19 iznine çıkarıldığı, hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumunda ve Covid 19 izninde geçirdiği toplam sürenin 261 gün olup, adli para cezasından çevrili 75 gün hapis cezası ile 5275 sayılı Kanun’un 108. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereğince 2/3 oranı esas alınarak 6 ay 7 gün ve 3 ay 3 gün hapis cezası nedeniyle şartla tahliyeye hak kazanabilmesi için infazı gereken 186 günlük süre toplandığında 261 gün olduğu ve bu sürenin hükümlü hakkında 04.04.2022 tarihli ve 2022/7-8563 sayılı sırada bekleyen 6 yıl 28 ay 100 gün hapis cezasının infazı amacıyla düzenlenen müddetnamede mahsubu gereken süre olarak dikkate alınarak şartla tahliye ve bihakkın tahliye tarihinin belirlendiği anlaşılmakla, hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumunda ve Covid 19 izninde geçirdiği sürenin ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilen 2 yıl hapis cezasının infazı amacıyla düzenlenen müddetnamede infazı gereken süreden mahsup edilmesi gerektiğine ilişkin talebinin reddine dair İnfaz hakimliğince verilen karara karşı yaptığı itirazın reddine dair itiraz merciince verilen kararda usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden, haklı sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.07.2024 tarihinde karar verildi.