WhatsApp Hukuki Asistan

Yeni

Son Karar yapay zeka destekli hukuk asistanınız artık WhatsApp üzerinden cebinizde. Aşağıdaki hizmetlerden dilediğinizi seçerek WhatsApp asistanınıza soru sorarak hemen kullanmaya başlayabilirsiniz.

Hukuki Destek Alma
Hukuki sorularınız için anında uzman desteği alın
Yargıtay ve BAM Kararı Arama
Emsal kararlar ve içtihatlar için arama yapın
Dava Dilekçesi Hazırlama
Yapay zeka ile hızlı ve profesyonel dilekçeler oluşturun
Sözleşme Hazırlama
Özelleştirilmiş sözleşme şablonları oluşturun
Loading Logo

sonkarar

Sayfa Yükleniyor

Son güncelleme: 23 Haziran 2026

YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

A- A A+

1. Ceza Dairesi         2023/6452 E.  ,  2023/5579 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/539 değişik iş
KARAR : İtirazın reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan Karabük T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan ...'ın, görüntülü görüşme hakkından faydalanma talebinin reddine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 18.03.2022 tarihli 2022/2519 sayılı kararına karşı yapılan başvurunun kabulüne ilişkin Karabük İnfaz Hakimliğinin 25.04.2022 tarihli ve 2022/938 Esas, 2022/1278 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair merci Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin 13.05.2022 tarihli ve 2022/539 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 94660652-105-78-22599-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve 2023/63269 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve 2023/63269 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Her ne kadar İnfaz Hakimliği tarafından, idare gözlem kurulu kararında somut bir gerekçe gösterilmeksizin, hükümlünün disiplin ve eğitim ile iyileştirme yönlerinden olumsuz raporlaması bulunmamasına rağmen hükümlünün tutum ve davranışları yönünden görüntülü görüşme uygulanmasından yararlanması durumunda bu durumu farklı amaçlarla kötüye kullanıp kullanılmayacağı veya kurumun asayiş ve güvenliğini bozabilecek eylemleri oluşturabilecek biçimde haberleşme aracı olarak kullanıp kullanmayacağı hususunda yeterli kanaat oluşmadığına ilişkin soyut gerekçeler ile karar verildiğinden bahisle yazılı şekilde karar verilmiş ise de;
4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanunu'nun "İnfaz hakimliklerinin görevleri" başlıklı 4 üncü maddesinde yer alan, '' ... 1.Hükümlü ve tutukluların ceza infaz kurumları ve tutukevlerine kabul edilmeleri, yerleştirilmeleri, barındırılmaları, ısıtılmaları ve giydirilmeleri, beslenmeleri, temizliklerinin sağlanması, bedensel ve ruhsal sağlıklarının korunması amacıyla muayene ve tedavilerinin yaptırılması, dışarıyla ilişkileri, çalıştırılmaları gibi işlem veya faaliyetlere ilişkin şikâyetleri incelemek ve karara bağlamak...'' şeklindeki,
Anılan Kanun'un "İnfaz Hakimliğine Şikayet ve Usulü" başlıklı 5 ... maddesinde yer alan, ''Ceza infaz kurumları ve tutukevlerinde hükümlü ve tutuklular hakkında yapılan işlemler veya bunlarla ilgili faaliyetlerin ya da Cumhuriyet savcısının ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazına ilişkin verdiği kararların kanun veya diğer mevzuat hükümlerine aykırı olduğu gerekçesiyle bu karar, işlem veya faaliyetlerin öğrenildiği tarihten itibaren onbeş gün, herhalde yapıldığı tarihten itibaren otuz gün içinde şikâyet yoluyla infaz hâkimliğine başvurulabilir.
Şikâyet yoluna başvurulması, verilen kararın, yapılan işlem veya faaliyetin yerine getirilmesini durdurmaz. Ancak, infaz hâkimi giderilmesi güç veya imkansız sonuçların doğması ve karar, işlem veya faaliyetin açıkça hukuka aykırı olması koşullarının birlikte gerçekleşmesi durumunda karar, işlem veya faaliyetin ertelenmesine veya durdurulmasına karar verebilir.'' şeklindeki,
Anılan Kanun'un "İnfaz Hakimliğince Şikayet Üzerine Verilen Kararlar" başlıklı 6 ncı maddesinde yer alan, ''...İnfaz hâkimi, inceleme sonunda şikâyeti yerinde görmezse reddine; yerinde görürse, verilen kararın veya yapılan işlemin iptaline ya da faaliyetin durdurulmasına veya ertelenmesine karar verir...'' şeklindeki,
Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmeliğin "Telefonla Görüşme Hakkı" kenar başlıklı 74 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer alan, "Görüntülü telefon görüşmesi yapılmasına imkan sağlayan teknik alt yapının kurulu bulunduğu Bakanlıkça belirlenen kurumlarda, haftalık görüşme süresi otuz dakika olarak uygulanır. Bu sistem oda veya koğuş içine ya da idarece uygun görülen diğer yerlere kurulabilir. Haftalık ziyaret hakkını kullanmayan hükümlülerin bir sonraki haftalık telefon görüşme süresine ayrıca otuz dakika ilave edilir ve bu süre devredilemez. Bu kapsamdaki görüşmeler aynı hafta içerisinde toplam üç görüşmeyi aşmamak koşuluyla bölünmek suretiyle de yapılabilir. İlave edilen otuz dakika için üç görüşme hakkı daha verilir. Bu görüşmeler görüntülü ve sesli olarak yapılabileceği gibi sadece sesli olarak da yapılabilir" şeklindeki düzenlemeler hep birlikte değerlendirildiğinde,
Söz konusu Yönetmeliğin 74 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde; Bakanlıkça belirlenen kurumlarda hükümlülere görüntülü telefon görüşmesi yaptırılmasına imkan bulunması halinde bunun nasıl yaptırılacağının düzenlendiği, anılan ceza infaz kurumunun ise anılan Yönetmelik kapsamında görüntülü telefonla görüşme yapılabilecek yer olarak Bakanlıkça belirlenmediği gibi bu hakkın kullandırılamaması durumunda ne yapılacağına ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, bununla birlikte İnfaz Hakimliğinin ceza infaz kurumunda yer alan tutuklu ve hükümlülere ilişkin cezaevi idaresinin eylem ve işlemlerinin denetimine yönelik görevinin, bu işlemlerin şikayet yolu ile kanun, tüzük, yönetmelik ve genelgeler ile hukukun genel ilkelerine uygunluğunun denetlenmesine ilişkin olduğu cihetle, mahkemesince esasa ilişkin karar verilmediği hususu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;
(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.
(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.
(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.
Şeklinde düzenlenmiştir.
2. Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi İle Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmeliğin 74 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde, Bakanlıkça belirlenen ve görüntülü görüşme alt yapısı bulunan kurumlarda hükümlülere görüşme yaptırılmasının usul ve esaslarının düzenlendiği, dosyada bulunan Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğünün 27.05.2022 tarihli ve 72814 sayılı yazısına göre görüntülü telefon görüşmesi yapılmasına imkan sağlayan teknik alt yapının kurulu bulunduğu kurumlar, henüz sistem kabulünün yapılmaması nedeniyle Bakanlıkça belirlenmediğinin
bildirilmesi karşısında verilen kararın hukuka aykırı olması nedeniyle kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma talebi incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Karabük Ağır Ceza Mahkemesince verilen 13.05.2022 tarihli ve 2022/539 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.09.2023 tarihinde karar verildi.