YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/6384 E.  ,  2024/2947 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/4 E., 2023/180 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, ''..katılanın geçici ve kesin raporları ile yaralanmasına ilişkin tüm tıbbi evrakların Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kuruluna gönderilerek 5237 sayılı Kanunun 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor aldırılması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme karar verilmesi, aynı yaralama eylemine iştirak eden sanıklardan birisinin savunulmasının diğeri yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda aralarında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden, sanıkların savunmalarının ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması..'' sebeplerine istinaden, 28.11.2019 tarihli ve 2019/14307 Esas, 2019/21941 Karar sayılı bozma ilâmı üzerine,
Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2020/4 Esas, 2023/180 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... hakkında; neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37 nci maddesi delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin (son) cümlesi uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 2 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri, eksik inceleme ile karar verildiğine, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, hükmolunan cezanın fazla olduğuna, haksız tahrik sebebiyle daha fazla oranda indirim uygulanması gerektiğine, davanın zaman aşımına uğradığına,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri, eksik inceleme yapıldığına, sanığın eylemi ile yaralanma arasında illiyet bağının olmadığı, haksız tahrik indiriminin azami had yerine asgari oranda uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Katılan ... ile sanıklar Yusuf ve Raim arasında olay tarihinde yol kapama meselesinden tartışma çıktığı, katılanın küfür etmesine sinirlenen sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde katılanı elleriyle darp ederek basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ancak duyularından veya organlarından birinin (sol göz) işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaraladıkları anlaşılan olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanıkların savunmalarına, katılanın, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanlarına ve adli tıp raporlarının içeriğine göre, eylemin sanıklar Raim ve Yusuf tarafından birlikte ve iştirak iradesi içerisinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanıkların eylemi ile katılanın yaralanması arasında illiyet bağının bulunduğu, dosya kapsamında eksik incelemenin

bulunmadığı, ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığının saptanamaması sebebiyle sanıklar lehine haksız tahrik indiriminin asgari düzeyde uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediği, sanıkların üzerine atılı suç için Kanunda öngörülen asli zamanaşımı süresinin 15 yıl, uzamış zamanaşımı süresinin ise 22 yıl 6 ay olması karşısında, bu sürelerin henüz gerçekleşmediği anlaşıldığından, sanıklar Raim ve Yusuf müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2020/4 Esas, 2023/180 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.