YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/6254 E.  ,  2024/3924 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/364 E., 2022/3249 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 11.11.2022 tarihli ve 2022/364 Esas, 2022/3249 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddi" kararının sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik silahla kasten yaralama suçundan kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286. maddesinin 3. fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında katılan ...'e yönelik silahla kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286. maddesinin 1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin 1. fıkrası

gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 17.Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2021 tarihli ve 2021/714 Esas, 2021/1322 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 86. maddesinin 1. fıkrası, 86. maddesinin 3. fıkrasının (e) bendi, 62. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine;
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 11.11.2022 tarihli ve 2022/364 Esas, 2022/3249 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi özetle; lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve yargılama usulüne ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.Aynı olay nedeniyle kasten yaralama suçundan hükümlü ...'ın olay günü alkollü içki almak için katılanın işlettiği tekel büfesine giderek alkollü içki almak istediği, katılanın ise o saatte alkollü içki satışının yasak olması nedeniyle alkol veremeyeceğini belirttiği, buna sinirlenen ...'ın katılan ile tartışarak dışarı çıkıp elindeki içki şişesini kırdığı ve telefonla sanık ...'yı aradığı, bu arada da katılan ile tartıştığı ve elindeki kırık içki şişesinin kesici kısmı ile katılanı yaraladığı, kavga sırasında olay yerine gelen sanık ...'nın da katılan ...'i elindeki bıçak ile yaraladığı, katılanın karın bölgesinden iki yerden hayati tehlike geçirmeyecek ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı kabul edilmiştir.
2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suçta kullanılan silahın yaralamaya elverişli oluşu, hedef alınan vücut bölgesi, yaralanmaların niteliği hususları nazara alındığında sanığın eyleminin silahla kasten yaralama suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya davranışın bulunmadığı, dosyada eksik inceleme bulunmadığı, yargılama işlemlerinin usulüne uygun olarak yapıldığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 11.11.2022 tarihli ve 2022/364 Esas, 2022/3249 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin 1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin 1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin 1. fıkrası uyarınca İstanbul 17.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.05.2024 tarihinde karar verildi.