YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/6207 E.  ,  2024/1797 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirleri
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi red, kısmi onama
Mağdur... hakkında sanık ...'a yönelik işlediği kasten yaralama eylemi nedeniyle bozma öncesi hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ve bu kararın kesinleştiği, bozma sonrası yeni bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin bu hususa ilişen temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun' un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Şarkışla Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli ve 2015/445 Esas, 2015/568 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 57 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca güvenlik tedbirine karar verilmiştir.

2. Şarkışla Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli ve 2015/445 Esas, 2015/568 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. (birleşen) Ceza Dairesinin 28.05.2019 tarihli ve 2019/3784 Esas, 2019/11731 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında cezaî ehliyetinin tespiti bakımından Adli Tıp Kurumu veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden rapor alınması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına ve sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

3. Şarkışla Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2019/273 Esas, 2023/98 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 32 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin (son) fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeni ile ceza verilmesine yer olmadığına ve 5237 sayılı Kanun'un 57 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca güvenlik tedbirine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafinin temyiz istemleri, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi, haksız tahrik, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması, güvenlik tedbirine hükmedilmemesi, lehe hükümlerin ise uygulanması gerektiğine ve yargılama giderine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ...'in mağdur...'in oğlu olduğu, olay günü sanığın uyumayarak televizyon izlemesi nedeniyle aralarında tartışma çıktığı, mağdurun sanığa sopa ile vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması üzerine sanığın da eliyle mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşılmakla sanığın babası olan mağdura yönelik kasten yaralama suçunu işlediği kabul edilmiş, ... Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 05.09.2022 tarihli rapor ile şizoaffektif bozukluk tanısı konulan sanığın 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında değerlendirilebileceğinin tespit edilmesi nedeni ile buna göre uygulama yapıldığı ancak kazanılmış hak nedeni ile sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği tespit edilmiştir.

2. Sanık savunması, mağdurun beyanları, tanıkların anlatımları, ... Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 05.09.2022 tarihli raporu, tutanaklar, uzmanlık raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın tespit edilen ve ceza sorumluluğunu azaltan akli rahatsızlığı nedeniyle gerekli indirimin yapıldığı, somut olayda haksız tahrik, meşru savunma ve sınırın aşılması, koşullarının oluşmadığı, yargılama gideri yönünden verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin (son) fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının ceza miktarına yönelik olduğu bu bağlamda sadece sanık tarafından temyiz edilen ilk hüküm uyarınca infaza esas ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken ayrıca güvenlik tedbirine de hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR
A. Mağdur... hakkında sanık ... aleyhine verilen bir hüküm bulunmadığından sanık müdafinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Gerekçe bölümünde (2) nolu paragrafta açıklanan nedenlerle Şarkışla Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2019/273 Esas, 2023/98 Karar sayılı kararında sanık müdafinin temyiz sebebi güvenlik tedbirine hükmedilmemesi gerektiği yönünden yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasının "h", "ı", "i" "j", "k" bentlerinin çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay ... Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2024 tarihinde karar verildi.