YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/6178 E.  ,  2024/1876 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/640 E., 2022/585 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tuzla Sulh Ceza Mahkemesinin, 21.02.2007 tarihli ve 2006/124 Esas, 2007/21 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 25.05.2009 tarihli ve 2009/11233 Esas, 2009/24928 Karar sayılı ilâmı ile dosyanın hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden
değerlendirilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Tuzla Sulh Ceza Mahkemesinin, 05.05.2010 tarihli ve 2009/596 Esas, 2010/265 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, karar verilmiştir.

3. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesiyle birlikte hükmün açıklanması ile İstanbul Anadolu 47. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2022/640 Esas, 2022/585 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, dava zamanaşımının dolmadığına, vesaireye ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 14.07.2010 tarihinde kesinleştiği, 06.03.2012 tarihinde ise ihlale konu suçun işlendiği, bu süreler arasında zamanaşımı süresinin durduğu tespit edilmiştir.

3. Bu açıklamalar ışığında dava zamanaşımı incelendiğinde; suç tarihi olan 16.07.2005 tarihinden İlk Derece Mahkemesince verilen karar tarihine kadar duran sürelerin de eklenmesi ile birlikte 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu belirlendiğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 47. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2022/640 Esas, 2022/585 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2024 tarihinde karar verildi.