YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/6162 E.  ,  2024/1441 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin bozma üzerine verdiği 25.12.2020 tarihli ve 2019/19 Esas, 2020/605 Karar sayılı kararının, lehe ve aleyhe temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2022/2585 Esas, 2022/3837 Karar sayılı ilâmı ile;
"a) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2016 tarih ve 217 - 425 sayılı kararı ve 20.02.2018 tarih ve

2017/612 Esas - 2018/49 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, hükümden önce son sözün duruşmada hazır bulunan sanığa verilmesi gerektiği gözetilmeden, hükmün verildiği 25.12.2020 tarihli oturumda sanık ...'a son sözü sorulduktan sonra katılan sanıklar ..., ve ... müdafii ile katılan ... vekiline de son sözleri sorulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 216/3. maddesine aykırı davranılması,
b) Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ... karşı eylemleri yönünden kurulan hükümlerde TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel cezalar belirlenirken katılanlarda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak sonuç cezalara etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması ve her iki hükümde de temel cezaların farklı miktar olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik cezalar verilmesi,"
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2022/643 Esas, 2023/201 Karar sayılı kararları ile;
a) Sanık hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; vücuda nafiz kesici delici aletin deri altına girmesinden öte yaşamın olmazsa olmazı bir organa zarar verip vermediğinin de önemli olduğuna, bu konuların da araştırılması gerektiğine ancak mevcut bilirkişi raporlarında bu konuda araştırma yapılmadığına oysa katılan ...'un ertesi gün hastaneden ayrılıp işine döndüğüne, 5237 sayılı Kanun'un birinci fıkrasının (d) bendinin olaya uygun olmadığına, sanık hakkında aynı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulamasına karar verildiğine ancak sanığa atılan iftiralar, ilk hareketin karşı taraftan gelmesi birlikte değerlendirildiğinde en alt sınırdan indirim yapılması ve bunun nedenlerinin yasal delillere ve olaya dayandırılmamasının hukuka uygun olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Mağdurlar ile sanığın kardeş oldukları, olay tarihinde taraflar arasında tespit edilemeyen bir sebepten ötürü çıkan kavgada sanığın mağdurları bıçakla yaşamlarını tehlikeye sokacak nitelikte yaraladığı belirtilmiştir.

2. Sanık savunması, mağdurların beyanları, tanık anlatımı, adlî raporlar, nüfûs ve adlî sicil kaydı, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dava dosyasında mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (1) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, katılanlarda meydana gelen ... tehlikeden sorumlu tutulmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, eylemlere uyan suç vasıfları ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi nedeniyle sanık lehine meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmayıp Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararı uyarınca asgarî oranda haksız tahrik indirimi uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2022/643 Esas, 2023/201 Karar sayılı kararlarında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2024 tarihinde karar verildi.