YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/6035 E.  ,  2024/1700 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : Beraat
TEMYİZ EDENLER : Katılanlar ..., ..., ... vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2017 tarihli 2016/164 Esas ve 2017/153 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yardım etmek suretiyle kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bendleri ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.03.2018 tarihli ve 2018/201 Esas 2018/259 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (lehe), katılanlar vekilinin (aleyhe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 21.11.2018 tarihli ve 2018/3517 Esas, 2018/4854 Karar sayılı kararı ile özetle ''...Sanık savunmasının aksine, maktul ...'in öldürülmesi eyleminde sanık ...'un sanık ...'a elindeki bıçağı verdiğine ve maktulün öldürülmesi eylemine asli fail ya da yardım eden olarak katıldığına dair mahkumiyetine yeterli, kesin, inandırıcı ve kuşkudan arınmış delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek “istinaf başvurusunun esastan reddi” kararının verilmesi, nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.04.2019 tarihli kararı ile bozma öncesi kararda direnilmesine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.10.2022 tarihli ve 2020/1-377 Esas, 2022/620 Karar sayılı kararı ile; ''İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince Özel Daire bozma kararı verildikten sonra bozmanın niteliğine göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince TCK 61. maddesine göre yeniden bir hüküm kurulması gerektiğinin ve esastan ret kararı verilmesinin yeterli olmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına...'' karar verilmiştir.

6. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.04.2023 tarihli ve 2023/414 Esas, 2023/526 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar ..., ..., ... vekilinin temyiz istemi; sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, delillerin sanığın mahkumiyetine yeterli olduğuna, beraat kararının yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
1. Olay günü sanık ...'un temyiz dışı sanıklar...ve ... ile buluşarak ve diğer sanıkları kendi aracına alarak maktul ... ile görüşmek üzere maktulün işyerine geldikleri, temyiz dışı sanık ... ...'in kahvaltılık almak için ayrıldığı ...'ın araçta beklediği sırada sanık ...'un maktulün yanına girdiği ve maktul ile çay içtikleri sırada aralarında söz konusu alacak konusunda konuştukları, konuşmanın tartışmaya dönüşmesi üzerine maktulün masasının altından sopa çıkararak sanık ...'a küfür ederek sopayı salladığı, bunun üzerine sanık ...'un da üzerindeki bıçağı çektiği, maktulün koltuğun arkasına geçerek kendisini savunduğu sırada temyiz dışı diğer sanıkların içeri girdiği, bu sırada sanık ...'un kafasına aldığı sopa darbesiyle sarsıldığı, temyiz dışı sanık ...'ın sanık ...'ta yer alan bıçağı elinden alarak önce temyiz dışı mağdur ...'ı daha sonra da maktul ...'i bıçakladığı, sanık ...'un başına aldığı darbesinin etkisiyle olay yerine geldiği araçla ayrıldığı, bu sırada dışardan sesleri duyarak odaya giren temyiz dışı sanık ... ...'in de üzerindeki tabanca ile maktule ... ettiği, maktulün yere düşmesi üzerine temyiz dışı sanıklar ... ve ...'in odadan birlikte ayrıldıkları, sanık ...'un da ters yola girmesi nedeniyle geri döndüğü ve bu sırada olay yerinden kaçan temyiz dışı sanıklar...ve ...'ı aracına alarak birlikte olay yerinden ayrıldıkları olayda, sanığın savunmasının aksine, Mehmet'in öldürülmesi eyleminde temyiz dışı sanık ...'un temyiz dışı sanık ...'a elindeki bıçağı verdiğine ve maktulün öldürülmesi eylemine asli fail ya da yardım eden olarak katıldığına dair mahkumiyetine yeterli, kesin, inandırıcı ve kuşkudan arınmış delil bulunmadığı anlaşılmakla, beraatine karar verilmiştir.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde isabetsizlik bulunmamış olup, katılanlar vekilince ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.04.2023 tarihli ve 2023/414 Esas 2023/526 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Silivri Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2024 tarihinde karar verildi.