YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/583 E.  ,  2024/4880 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2019/4602 E., 2021/2449 K.
SUÇA SÜRÜKLENEN
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin 1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2019 tarihli ve 2018/333 Esas, 2019/372 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk

Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81. maddesinin 1. fıkrası, 35. maddesinin 2. fıkrası, 31. maddesinin 3. fıkrası, 62. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına;

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 27.12.2021 tarihli ve 2019/4602 Esas, 2021/2449 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca teşebbüsün derecesi yönünden eksik ceza tayini nedeniyle eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi özetle; eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suçun vasfına, eksik incelemeye ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.Dosya içeriğine göre; Suça sürüklenen çocuk ve katılan arasında önceye dayalı husumet bulunmadığı, olay günü katılan ve arkadaşının motosiklet ile gittikleri sırada suça sürüklenen çocuk ve arkadaşları ile karşılaştıkları, aralarında yan bakma nedeniyle tartışma yaşandığı, çıkan arbede sırasında suça sürüklenen çocuğun ele geçirilemeyen bıçak ile katılanı sol meme ortasından, sağ göğüsten ve batın üst kadrandan olmak üzere üç farklı yerden yaraladığı, göğüsteki yaralanmanın pnömotoraksa ve kaburga kırığına, sol meme ucundaki yaralanmanın ise perikardiyal boşlukta sıvı birikmesine neden olduğu ve her iki yaralanmanın da yaşamı tehlikeye sokacak, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, batın sol üst kadrandaki yaralanmanın ise yaşamı tehlikeye sokacak düzeyde olmadığı anlaşılmıştır.

2.İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, görüntü kayıtlarından da anlaşıldığı üzere eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, olayda kullanılan silahın öldürmeye elverişli oluşu, hedef alınan vücut bölgesi, darbe sayısı, oluşan yaraların niteliği hususları birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuğun kastının öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, katılandan suça sürüklenen çocuğa yönelen ve haksız tahrik oluşturan söz veya eylemin bulunmadığı, dosyada eksik inceleme bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 27.12.2021 tarihli ve 2019/4602 Esas, 2021/2449 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin 1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin 1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin 1. fıkrası uyarınca Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.