YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/5812 E.  ,  2024/3800 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :İnfaz Hakimliği
SAYISI : 2021/1306 (E), 2021/1410 (K)
İNCELEME KONUSU KARAR : Şartla tahliye kararının geri alınmasına ve aynen infaza dair
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak ve muhtelif suçlardan Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.06.2014 tarihli ve 2014/769 değişik iş sayılı içtima kararı ile 14 yıl 29 ay 18 gün hapis cezasına hükümlü ...'in cezasının infazı sırasında, Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.06.2015 tarihli ve 2015/871 değişik iş sayılı kararı ile 28.06.2015 tarihinden geçerli olmak şartla tahliye edilmesini müteakip, evvelce 17.05.2010 tarihinde işlediği suçlardan 2 yıl 16 ay hapis cezasına mahkum olduğu Develi Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/159 Esas, 2012/248 Karar sayılı kararının Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 30.03.2015 tarihli ve 2014/28353 Esas, 2015/25511 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesi nedeniyle anılan cezasını infaz etmek üzere Develi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna alınması üzerine, bu cezasının infazı sırasında ve koşullu salıverme süresinin denetim süresi içinde 08.09.2016 tarihinde işlemiş olduğu hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan dolayı İncesu Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2018 tarihli ve 2018/218 Esas, 2018/208 Karar sayılı kararı ile 6 ay 20 gün hapis

cezasına mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi sebebiyle şartla tahliyenin geri alınmasına, ikinci suçun işlendiği 08.09.2016 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 18.01.2023 tarihi arasındaki sürenin aynen infazına dair Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.01.2020 tarihli ve 2010/371 Esas, 2011/13 Karar sayılı ek kararını takiben, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı Ağır Ceza İlamat Masası tarafından 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamında şartlı tahliyenin geri alınması yönünden yeniden değerlendirme yapılması talebini müteakip, anılan düzenlemenin hükümle lehine olduğundan bahisle Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.01.2020 tarihli ve 2010/371 Esas, 2011/13 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen 6 ay 20 gün hapis cezasının 2 katı olan 12 ay 40 günlük sürenin ikinci suçun işlendiği 08.09.2016 tarihinden başlamak üzere aynen infazına ilişkin Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2010/371 Esas, 2011/13 Karar sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.07.2020 tarihli ve 2020/116 değişik iş sayılı kararı üzerine, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı Ağır Ceza İlamat Masası tarafından hükümlünün denetim süresi içinde birden çok suç işlediği gerekçesiyle yapılan itirazın kabulüne, ikinci suçun işlendiği 08.09.2016 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 18.01.2023 tarihleri arasındaki (2324 gün) sürenin aynen infazına ilişkin Kayseri 2. İnfaz Hâkimliğinin 26.02.2021 tarihli ve 2021/1306 Esas, 2021/1410 Karar sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 94660652-105-38-23897-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve 2023/61565 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuryet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve 2023/61565 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Hükümlü hakkındaki infazın devamına dair Kayseri 1. İnfaz Hâkimliğinin 13.10.2021 tarihli ve 2021/8441 Esas, 2021/5817 Karar sayılı kararına karşı hükümlü tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin merci Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2021 tarihli ve 2021/1981 değişik iş sayılı kararının, aynen infaza ilişkin Kayseri 2. İnfaz Hâkimliğinin 26.02.2021 tarihli kararının kanun yararına bozulması halinde yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;
1-Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02.11.2020 tarihli ve 2020/1033 Esas, 2020/2643 Karar sayılı ilâmında yer alan, "..maddesi uyarınca toplanması ve tek bir müddetname düzenlenmesi suretiyle koşullu salıverilme ve bihakkın tahliye tarihinin belirlenmesi mümkün olduğu halde infazda karışıklığa ve tereddüte neden olacak, hangi suç nedeniyle hangi tarihler arasında infaz yapıldığı dahi belirlenemeyecek şekilde uygulama yapılmasının yerinde olmadığı, hükümlünün hangi tarihlerde hangi suç nedeniyle almış olduğu cezasının infaz gördüğü kesin olarak tespit edildikten sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin verilen kararın yerinde olmadığı ve bu yöne ilişen kanun yararına bozma isteminin yerinde olduğu.." şeklindeki açıklamalar kapsamında, cezaların toplanmasının (içtimaı) koşullu salıverilme hükümleriyle yakından ilişkili olduğu ve uygulanmasının zorunlu olduğu nazara alındığında,
Hükümlünün Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.06.2015 tarihli ve 2015/871 değişik iş sayılı kararı ile 28.06.2015 tarihinden geçerli olmak şartla tahliye edilmesini müteakip, evvelce 17.05.2010 tarihinde

işlediği suçlardan Develi Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/159 Esas, 2012/248 Karar sayılı kararıyla mahkum olduğu 2 yıl 16 ay hapis cezasının Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 30.03.2015 tarihli ve 2014/28353 Esas, 2015/25511 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesi nedeniyle anılan cezasını infaz etmek üzere Develi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna alındığı anlaşılmakla, hükümlünün henüz ceza infaz kurumuna alınmadan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 99 ncu maddesinde yer alan “Bir kişi hakkında hükmolunan herbir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar. Ancak, bir kişi hakkında başka başka kesinleşmiş hükümler bulunur ise, 107 nci maddenin uygulanabilmesi yönünden mahkemeden bir toplama kararı istenir.” şeklindeki düzenleme gereğince öncelikle içtima kararının çözülerek Develi Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/159 Esas, 2012/248 Karar sayılı kararıyla mahkum olduğu 2 yıl 16 ay hapis cezasının da içtima edilmesi ve şartla tahliye kararının geri alınması gerektiği, hükümlü hakkında tek bir içtima kararı üzerinden müddetname düzenlenmesi durumunda İncesu Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2018 tarihli ve 2018/218 Esas, 2018/208 Karar sayılı kararına konu 08.09.2016 tarihli hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunun da denetim süresi içinde işlenmeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,
2- 08.09.2016 tarihli hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunun denetim süresi içinde işlendiğinin kabulüne göre,
Hükümlünün 28.06.2015 tarihinden geçerli olmak üzere tahliyesini müteakip, 08.09.2016 tarihinde işlemiş olduğu hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan dolayı İncesu Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2018 tarihli ve 2018/218 Esas, 2018/208 Karar sayılı kararı ile 6 ay 20 gün hapis cezasına, 03.10.2016 tarihinde işlediği kasten yaralama suçundan dolayı Develi Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2018 tarihli ve 2018/661 Esas, 2018/754 Karar sayılı kararı ile 10 ay 25 gün hapis cezasına, 29.09.2017 tarihinde işlediği hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan dolayı Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2018 tarihli ve 2017/913 Esas, 2018/146 Karar sayılı kararı ile 5 ay hapis cezasına (toplam 675 gün) mahkum edildiği,
7242 sayılı Kanun'un 48 inci maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanununda yapılan değişiklik sonrası durumun hükümlünün lehine olduğu ve koşullu salıverildikten sonra denetim süresi içerisinde birden çok suç işlediği anlaşılan hükümlünün 7242 sayılı Kanun'un 48 inci maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda yapılan değişiklik sonrası düzenleme gereği denetim süresi içerisinde işlediği suçlardan dolayı mahkum olunan ve bihakkın tahliye tarihini geçmeyecek şekilde hesaplanan 675 günlük sürenin iki katının (1350 gün) ceza infaz kurumunda aynen infazına karar verilmesi zorunluluğunun bulunduğu gözetilmeden, hükümlünün aleyhine olacak şekilde ikinci suçun işlendiği 08.09.2016 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 18.01.2023 tarihi arasındaki 2324 günlük sürenin ceza infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesinde,, isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1. Hükümlünün, 14 yıl 29 ay 18 gün hapis cezasının infazı sırasında Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.06.2015 tarihli ve 2015/871 değişik iş sayılı kararı ile 28.06.2015 tarihinden geçerli olmak şartla tahliyesine karar verildiği ve Develi B Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 28.06.2015 tarihli hükümlü tahliye tutanağına göre, hükümlünün 28.06.2015 tarihinde ceza infaz kurumundan fiilen tahliye edildiği, Develi Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/159 Esas, 2012/248 Karar sayılı kararı ile verilen ve

30.03.2015 tarihinde kesinleşen 2 yıl 16 ay hapis cezasının infazı amacıyla 11.04.2016 tarihinde ceza infaz kurumuna alındığı hükümlünün 08.06.2022 tarihli dilekçesi içeriğinden anlaşılmakla birlikte, 2 yıl 16 ay hapis cezasının infazı amacıyla düzenlenen müddetname ve infaza ilişkin belgelerin dosya içerisine alınmasından sonra hükümlünün hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

2. Kayseri 2. İnfaz Hakimliğinin 26.02.2021 tarihli ve 2021/1306 Esas, 2021/1410 Karar sayılı kararı ile ilgili olarak kanun yararına bozma istem yazısında, şartla tahliyesine karar verilen hükümlünün denetim süresi içinde işlediği suçlar nedeniyle 7242 sayılı Kanun’un 48 inci maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda yapılan değişiklik sonrası düzenleme gereği denetim süresi içerisinde işlediği suçlardan dolayı mahkum olan ve bihakkın tahliye tarihini geçmeyecek şekilde hesaplanan 675 günlük sürenin iki katının 1350 gün ceza infaz kurumunda aynen infazına karar verilmesi zorunluluğunun bulunduğu gözetilmeden, hükümlünün aleyhine olacak şekilde ikinci suçun işlendiği 08.09.2016 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 18.01.2023 tarihi arasındaki 2324 günlük sürenin ceza infaz kurumunda çektirilmesine karar verildiğinden bahisle kanun yararına bozma isteminde bulunulduğu ancak Kayseri 2. İnfaz Hakimliğinin 26.02.2021 tarihli ve 2021/1306 Esas, 2021/1410 Karar sayılı kararında her bir suç tarihinden başlayarak infazı gereken sürenin ayrıntılı olarak ayrı ayrı gösterilmemesine rağmen kanun yararına bozma istem yazısında olduğu gibi 08.09.2016 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 18.01.2023 tarihleri arasındaki 1350 gün sürenin aynen çektirilmesine karar verildiği, İnfaz Hakimliğince verilen kararda aynen infazına karar verilen süre ile kanun yararına bozma istem yazısında aynen infazına karar verilmesi gerektiği kabul edilen sürenin aynı 1350 gün olarak tespit edilmesi karşısında, eksik belgelerin getirtilmesinden sonra hükümlünün hukuki durumunun değerlendirilmesi ve kanun yararına bozma yoluna gidilmesine gerek olup olmadığı, gidilecekse sebebinin bildirilmesi amacıyla Adalet Bakanlığından görüş alınmasına karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR
Eksik belgelerin getirtilmesinden sonra hükümlünün hukuki durumunun değerlendirilmesi ve kanun yararına bozma yoluna gidilmesine gerek olup olmadığı, gidilecekse sebebinin bildirilmesi amacıyla dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle 23.05.2024 tarihinde karar verildi.