YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/5761 E.  ,  2023/5820 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :İnfaz Hakimliği
SAYISI : 2021/4190 (E), 2021/4415 (K)
İNCELEME KONUSU
KARAR : Şikayetin kabulüne
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Çorum L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü ... tarafından, 15.11.2021 tarihinden itibaren ceza infaz kurumlarındaki personel izolasyonunun kaldırılması ve normal çalışma düzenine dönülmesi açık görüş hakkının verilmesi ve kapalı ziyaret görüşünün devamı uygulamasına geçildiğinden hükümlü ve tutuklulara tanınan 20 dakikalık telefon görüş süresinin sonlandırılarak salgın öncesi görüşme süresi olan ve Yönetmelikte geçen 10 dakikalık telefon görüş süresine tekrar dönülerek 13.12.2021 tarihinden itibaren başlanmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 09.12.2021 tarihli ve 2021/8372 sayılı kararına karşı yapılan şikâyetin reddi ile hükümlünün haftalık ziyaret hakkını kullanmadığı durumlarda 10 dakikalık görüşme süresine 30 dakika
eklenerek bu süreyi haftada üç görüşme şeklinde kullanabileceğine ilişkin Çorum İnfaz Hâkimliğinin 21.12.2021 tarihli ve 2021/4190 Esas, 2021/4415 Karar sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 94660652-105-19-5002-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve 2023/59138 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve 2023/59138 sayılı kanun yararına bozma isteminin,
“Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmeliğin 74 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan, "Kapalı kurumlarda bulunan hükümlüler, belgelendirmeleri koşuluyla eşi, dördüncü dereceye kadar kan ve kayın hısımları ve vasisi ile telefon görüşmesi yapabilir." ve anılan Yönetmeliğin 74 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan, "(2) Telefonla görüşmeleri aşağıda belirtilen esaslara göre yapılır: ...f) Hükümlüler görüşebilecekleri yakınlarından bir veya birden fazla kişi ile haftada bir kez ve bir telefon numarasıyla bağlantı kurarak kesintisiz görüşme yapabilir. Herhangi bir nedenle görüşme gerçekleşememişse daha önceden bildirilen numaralardan bir diğeriyle görüşebilir. Konuşma süresi görüşme başladığı andan itibaren on dakikayı geçemez. Deprem, salgın hastalık, doğal afet gibi zaruri hâllerde Bakanlık kararı ile telefon ile görüşme süresi ve sayısı artırılabilir. g) Görüntülü telefon görüşmesi yapılmasına imkan sağlayan teknik alt yapının kurulu bulunduğu Bakanlıkça belirlenen kurumlarda, haftalık görüşme süresi otuz dakika olarak uygulanır. Bu sistem oda veya koğuş içine ya da idarece uygun görülen diğer yerlere kurulabilir. Haftalık ziyaret hakkını kullanmayan hükümlülerin bir sonraki haftalık telefon görüşme süresine ayrıca otuz dakika ilave edilir ve bu süre devredilemez. Bu kapsamdaki görüşmeler aynı hafta içerisinde toplam üç görüşmeyi aşmamak koşuluyla bölünmek suretiyle de yapılabilir. İlave edilen otuz dakika için üç görüşme hakkı daha verilir. Bu görüşmeler görüntülü ve sesli olarak yapılabileceği gibi sadece sesli olarak da yapılabilir." şeklindeki düzenlemelere nazaran,
Her ne kadar Çorum İnfaz Hakimliği tarafından görüntülü görüşme alt yapısının kurulu olmadığı kurumlarda Yönetmeliğin "74 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendine atıf yapılarak haftalık ziyaret yerine sesli telefon görüşmesi yapılabileceğine karar verilmiş ise de, anılan Yönetmeliğin 74 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (f) bendinde görüntülü görüşme alt yapısı bulunmayan kurumlarda telefonla görüşünün hangi usule göre yapılacağının düzenlendiği, 74 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde ise görüntülü görüşme alt yapısının kurulu olduğu yerlerde hangi usule göre görüşmelerin yapılacağının düzenlendiği, Yönetmelikte görüntülü görüşme alt yapısının mevcut olmadığı kurumlar için ziyaret hakkı yerine telefonla sesli görüşme hakkının öngörülmediği, dolayısıyla burada bilinçli bir tercih yapıldığı, mevzuatta kıyasen doldurulacak bir boşluk olmadığı anlaşıldığından, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;
(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.
(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.
(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.
Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Hükümlünün bulunduğu ceza infaz kurumunda görüntülü görüşme alt yapısı bulunmadığından telefonla görüşme hakkı ile ilgili olarak Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi İle Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmeliğin 74 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (f) bendinin uygulanması gerektiği, aynı maddenin (g) bendi hükmünün sadece görüntülü görüşme alt yapısı bulunan ceza infaz kurumunda kalan hükümlüler hakkında uygulanabileceği gözetilmeksizin verilen kararın hukuka aykırı olması nedeniyle kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma talebi incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmüştür.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Çorum İnfaz Hâkimliğince verilen 21.12.2021 tarihli ve 2021/4190 Esas, 2021/4415 Karar sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.10.2023 tarihinde karar verildi.