YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/5728 E.  ,  2024/1114 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Olası kastla nitelikli yaralama, kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs, tehdit, alenen hakaret, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat
TEMYİZ EDENLER : Katılan sanık ... ve müdafii, katılan sanık ... müdafi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, onama, bozma
1-a)Katılan Sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten basit yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;
6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen Geçici 2 nci maddesi uyarınca hapisten çevrili olmayan üç bin liraya kadar adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanığa tayin edilen cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi mümkün bulunmadığından (anılan hususa ilişkin talepleri ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/12/2020 gün, 2019/364 Esas, 2020/243 Karar sayılı Ek Kararı ile reddedilmiştir), sanık ... müdafinin katılan ...'a yönelik kasten basit yaralama suçundan verilen 2.000 TL adli para cezasının bozma öncesi verilen ilk karar kapsamında ödeme yapıldığından, temyize konu işbu karar gerekçesinin (K) fıkrasının 2 nci bendindeki "ihbar"a yönelik ibarenin kaldırılmasına ilişkin temyiz isteminin reddine, karar verilmiştir.

1-b)Katılan Sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten basit yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmü yönünden;
Temyiz dilekçesinde beraatin gerekçesine ilişkin temyiz nedeni bildirilmediği ve hükmün re'sen de temyize tabi olmadığı dikkate alınarak, sanık ... müdafinin beraati temyizde hukuki yararı olmadığından temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

1-c)Sanık ... müdafiinin süresinde verdiği temyiz dilekçesinde temyize konu ettiği hükümlerin 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’a tabi olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemeye tabi olmadığı dikkate alınarak, sanık ... müdafinin sanık ...''ın kendisine karşı basit tehdit ve hakaret suçundan kurulan hükümler yönünden temyiz istemlerinin yasaya uygun olduğu anlaşıldığından Dairemizce incelenmiştir.

2.Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli, 2015/17 Esas, 2015/410 Karar sayılı kararı ile;
A) Sanık ... hakkında;
a) Katılan ...'e yönelik olası kastla nitelikli yaralama suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 21 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b) 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan; 6136 sayılı Yasa'nın 13 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

B) Sanık ... hakkında;
a) Katılan ...'e yönelik alenen hakaret suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

b) Katılan ...'e yönelik basit tehdit suçundan; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca Beraatine, karar verilmiştir.

C) Sanık ... hakkında;
a) Katılan ...'a karşı alenen hakaret suçundan; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca Beraatine,
b) Katılan ...'a yönelik kasten basit yaralamaya teşebbüs suçundan; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca Beraatine, karar verilmiştir.

D) Sanık ... hakkında;
a) Katılan ...'a yönelik kasten basit yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
b) Katılan ...'a yönelik kasten basit yaralamaya teşebbüs suçundan; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca Beraatine, karar verilmiştir.

2. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli 2015/17 Esas, 2015/410 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı, katılan sanık ... ve müdafii, katılan sanık ... müdafii
tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 23.10.2019 tarihli ve 2019/1628 Esas, 2019/4559 Karar sayılı kararı ile ''Başkaca bir suçtan dolayı mahkeme ile aynı yargı sınırları içerisinde ve başka suçtan hükümlü olan ... (kapatılan) E Tipi Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanık ...’in duruşmadan vareste tutulduğuna dair bir tespitte bulunulmadığı anlaşılmakla; sanığın hükmün tefhim olunduğu duruşmaya katılımı sağlanmadan veya segbis yolu ile son savunması alınmadan yokluğunda yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 193 ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,'' nedeniyle diğer hükümlerin de bağlantılı olduğu gözetilerek bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2020 tarihli, 2019/364 Esas, 2020/243 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 23.10.2019 tarihli ve 2019/1628 Esas, 2019/4559 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek sanıklar hakkında aynı hükümlerin kurulduğu görülmüştür.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi; sanık sıfatıyla; sanığın atılı suçu meşru savunma sınırları içinde işlediğine, eylemin olası kastla işlenmediğine, katılan sıfatıyla; sanıklar ... ile ...'un katılana karşı kasten yaralamaya teşebbüs ve hakaret suçlarından beraat etmelerinin hukuka ve yasaya aykırı olduğuna, sanıkların cezalandırılmaları gerektiğine, ilişkindir.

2. Katılan sanık ... müdafiinin temyiz istemi; aleyhine olan hususları temyiz etme iradesine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay gecesi katılan sanıklar ... ve ...'ın ... ... isimli mekana eğlenmek amacıyla geldikleri, burada birlikte eğlendikten sonra birlikte ... yerinden ayrıldıkları, sanık ...'in cep telefonunu ... yerinde unutması nedeniyle telefonu sormak amacıyla tanık...'in kullandığı araçla yanında sanık ... olduğu halde ... yerine geldikleri, burada ... yeri sahibine telefonu sordukları, ... yerine girerken sanık ... ile sanık ... arasında tartışma yaşandığı, bu tartışma sırasında ...'in ...'e kafa atmak ve yumruk vurmak sureti ile yaraladığı, orada bulunan tanıkların bu kavgayı ayırdıkları, ancak ... ve ...'in ... ile tartışmaya devam ettiği, tekrar darp edilmek korkusu yaşayan ...'in olay yerinden kaçtığı, kaçarken ...'in kendisini yaralamasına tepki olarak ...'e küfür ettiği, ... ve ...'ın olay yerine geldikleri arabaya bindikleri, bu sırada küfrü duyan ...'in ...'in arkasından koştuğu, ...'in peşinden de ...'in koştuğu, ... ve ...'in ...'in oturduğu kapıyı tuttukları, burada ...'in eliyle ...'e vurduğu, ... ve ...'in ...'ın da oturduğu kapıya doğru yöneldikleri, arkadaşı ...'in ... tarafından darp edildiğini gören ve kendisine karşı saldırı olacağını düşünen ...'ın olası bir saldırıdan korunmak amacıyla üzerinde bulunan ruhsatsız silahı çıkardığı, bu sırada tanık...'in arabayı sürmeye başladığı, ...'ın arkalarından arabaya doğru koşan ... ve ...'i püskürtmek amacıyla arabanın camından sanıkları hedef almaksızın 3 el ateş ettiği, bu mermilerden birinin yerden sekerek ...'i yaraladığı, anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyan ve savunmaları, ...'a ait genel adli muayene raporu, ...'a ait genel adli muayene raporu, ...'a ait genel adli muayene raporu, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 16.12.2014 tarih 2014/4735 sayılı ... hakkındaki rapor, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 23.02.2015 tarih 2015/827 rapor sayılı sanık ... hakkındaki ek rapor, ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 11.11.2014 tarih ...-14-3707 sayılı uzmanlık raporu, 13.11.2014 tarihli olayda katılan sanık ...'ın kullanmış olduğu silaha ilişkin Uzmanlık Raporu, ...'ın olay anında üstünde olduğunu iddia ettiği mavi renkli kazağına ilişkin 08.11.2014 tarihli Tespit Tutanağı, olay yerinde bulunan kamera kayıtları üzerinde yapmış olduğu incelemelere ilişkin 29.11.2014 tarihli bilirkişi raporu, sanıklara ait nüfus ve sabıka kayırları dosya içerisinde bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
A. Tebliğname Yönünden;
İlk Derece Mahkemesinin, sanıklar ... ve ... hakkındaki kabul ve uygulamalarında isabetsizlik görülmediğinden, bozma nedenleri dışında Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Katılan sanık ... ve müdafiinin; sanık sıfatıyla; sanığın atılı suçu meşru savunma sınırları içinde işlediğine, beraat etmesi gerektiğine, kendisini korumak için ateş ettiğine, aleyhine verilen kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna, suç vasfına yönelen temyiz sebepleri yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, atılı suçların sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığından meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, katılan sanık ve müdafiinin anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Katılan sanık ... ve müdafiinin; katılan sıfatıyla sanıklar ... ile ...'un katılana karşı kasten yaralamaya teşebbüs ve hakaret suçlarından beraat etmelerinin hukuka ve yasaya aykırı olduğuna, sanıkların cezalandırılmaları gerektiğine, katılan sanık ... müdafiinin; sanık ... hakkında alenen hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm ve basit tehdit suçundan verilen beraat hükmüne, yönelen temyiz sebepleri yönünden;
1. 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi kapsamındaki kasten yaralama (üçüncü fıkra hariç, madde 86; madde 88), 125 ... maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki hakaret suçlarının uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Yasa'nın 24 üncü maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinde "Basit Yargılama Usulü"ne ilişkin düzenleme getirilmiş ve 252 nci maddesinde de verilecek kararla ilgili özel yasa yolu (itiraz) getirilmiştir.
Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Yasa'nın 31 nci maddesiyle, 5271 sayılı Kanun'a geçici madde 5'in (d) bendinde; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalara seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" düzenlemesi getirilmiştir.
Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen AYM, (25.06.2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19.08.2020, sayı: 31218), sözü geçen geçici madde 5/d'deki düzenlemedeki, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.
AYM kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de; hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresi kesinleşmeye kadar devam ettiği için (5271, m.2/1-f), temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından da lehe düzenleme getirilmesi ve mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi nedeniyle (5271, m.251/3), yeniden değerlendirme yapılması gerekir.

AYM'nin bu iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, geçici maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 nci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddesi gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
A-1) Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Yönelik Kasten Basit Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;
6217 sayılı Kanunun 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen Geçici 2 nci madde uyarınca hapisten çevrili olmayan üç bin liraya kadar adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanığa tayin edilen cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi mümkün bulunmadığından (anılan hususa ilişkin talepleri ... 2. Ağır Ceza Mahkemesin 09/12/2020 gün, 2019/364 E. 2020/243 K. Sayılı Ek Kararı ile reddedilmiştir), sanık ... müdafinin katılan ...'a yönelik kasten basit yaralama suçudan verilen 2.000 TL adli para cezasının bozma öncesi verilen ilk karar kapsamında ödeme yapıldığından temyize konu işbu karar gerekçesinin (K) fıkrasının 2 nci bendindeki "ihbar"a yönelik ibarenin kaldırılmasına ilişkin temyiz isteminin REDDİNE,

A-2) Katılan Sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten basit yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmü yönünden;
Temyiz dilekçesinde beraatin gerekçesine ilişkin temyiz nedeni bildirilmediği ve hükmün re'sen de temyize tabi olmadığı dikkate alınarak, sanık ... müdafinin beraat hükmünü temyizde hukuki yararı olmadığından temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Olası Kastla Nitelikli Kasten Yaralama ve 6136 Sayılı Yasaya Muhalefet Suçlarından Verilen Mahkumiyet Hükümleri Yönünden;
Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2020 tarihli 2019/364 Esas 2020/243 Karar sayılı kararında katılan sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin,
Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanık ... Hakkında Katılan Sanık ...'a Yönelik Kasten Yaralamaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Beraat Hükmü, Sanık ... Hakkında Katılan Sanık ...'a Yönelik Kasten Yaralamaya Teşebbüs ve Alenen Hakaret Suçlarından Verilen Beraat Hükmü ve Sanık ... Hakkında Katılan ...'e Yönelik Alenen Hakaret Suçundan Verilen Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Dair Hüküm ile Basit Tehdit Suçundan Verilen Beraat Hükmü Yönünden;

Gerekçe bölümünde (C) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2020 tarihli 2019/364 Esas 2020/243 Karar sayılı kararına yönelik katılan sanık ... ve müdafii ile katılan sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2024 tarihinde karar verildi.