YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/5606 E.  ,  2024/5235 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/815 E., 2023/31 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gebze 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2020/595 Esas, 2021/283 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/815 Esas, 2023/31 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine ve ceza miktarına ilişkindir.
Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin öldürmeye teşebbüs olduğundan bahisle vasfa ve vekâlet ücretine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan ile olay tanığı ...'ın olay tarihi öncesinde boşandıkları, evliliklerinden ortak çocukları .... adında 4 yaşında müşterek çocuklarının olduğu, sanık ...'ın ise ... ile olay tarihi itibariyle resmi nikahlı evli oldukları, Ramazan Bayramı olması sebebiyle ortak çocuklarının katılan ...'nın yanında kaldığı, olay tarihnde sanık ..., eşi ...
kayın validesi ... ve Yeğeni A...ile birlikte müşterek çocuğu almak için katılan ...'nın evine gittikleri, çocuğu almak için araçta beklerken katılanın çocuk ile birlikte araçta bekleyen sanığın yanına geldiği, alkollü olması sebebiyle geçmişte aralarında yaşanan tartışmalardan dolayı yeniden tartışmaya başladıkları, olay yerinde bulunan olay tanıklarının tarafları yatıştırmaya çalıştığı, sonrasında katılan ...'nın üzerinde bulunan bıçak ile araç içerisinde bulunan katılan sanık ...'a saldırmaya çalıştığı, sanık ...'da haksız tahrik altında kalarak araçta bulunan ruhsatsız tabancası ile katılanın bacak bölgesine beş el ateş ettiği, katılanın bu sebeple, hayati tehlike geçirmeye neden olacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını ağır (6) derece etkileyecek ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandığı, akabinde sanığın katılanı aracıyla sağlık kuruluşuna götürdüğü anlaşılan olayda;

1.Tüm dosya kapsamına ve özellikle de tanık anlatımlarına göre sanığın gerçekleştirdiği yaralama eyleminin sonrasında katılanı hastaneye götürerek tedavi altına alınmasını sağlaması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 36. maddesi kapsamında gönüllü vazgeçme koşullarının gerçekleştiği anlaşılmasına rağmen mahkemece buna işaret edilmeden eylem doğrudan kasten yaralama olarak nitelendirilmiş ise de, bu husus sonuca etkili görülmemiştir.

2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik inceleme ve araştırmanın bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, suç vasfının ve vekâlet ücretinin doğru şekilde tayin edildiği, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile orantılı şekilde ceza tayin edildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin,18.01.2023 tarihli ve 2022/815 Esas, 2023/31 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekili
tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gebze 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.07.2024 tarihinde karar verildi.