YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/5601 E.  ,  2024/5094 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/414 E., 2023/34 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kanun yararına bozma üzerine verilen hükmün; yargılamanın yenilenmesi üzerine verilen kararlar yönünden inceleme yapan Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.06.2022 tarihli ve 2019/219 Esas, 2022/400 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere 7165 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesinde yer alan Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uyulması sonrasında verilen karara karşı istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulacağına ilişkin düzenlenme uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2019 tarihli ve 2018/298 Esas, 2019/633 Karar sayılı kararının miktar itibarıyla kesin nitelikte olması nedeniyle Adalet Bakanlığının talebi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozma istemi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 17.02.2020 tarihli ve 2020/732 Esas, 2020/3124 Karar sayılı ilâmıyla özetle; katılanda kemik kırığı olduğuna dair rapordan sonra kemik kırığı olmadığına dair rapor düzenlenmesine göre raporlar arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmesi ve kabule göre uzlaşma uygulanmaması nedenleriyle kanun yararına bozulmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin mahallinde yapılmasına karar verilmiştir.

2. Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2023 tarihli ve 2020/414 Esas, 2023/34 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 87/3, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 10 ay 25 gün hapis cezasının, aynı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca adlî para cezasına çevrilerek sanığın 6.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle, gerekçesiz karar verildiğine ve sanık hakkında bozma öncesi haksız tahrik hükmü uygulandığı hâlde bozmadan sonra uygulanmamasına karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Olay günü sanığın inşaatında çalışan katılanın cüzdanının çalındığı iddiası ile çıkan tartışmada sanığın da katılana kafa atarak adlî muayene raporuna göre burnunda hafif (1.) derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2019 tarihli ve 2018/298 Esas, 2019/633 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında neticeten 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, cezanın yirmi taksitte ödenmesine karar verildiği ve anılan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 309/4-b maddesi uyarınca kanun yararına bozulduğu belirlenmekle, sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması gerektiği dikkate alınmadan, bozma ilâmından sonra kurulan hükümde sanığın neticeten 6.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılması ve cezanın beş taksitte ödenmesine karar verilmesi suretiyle kazanılmış hakkının ihlal edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2023 tarihli ve 2020/414 Esas, 2023/34 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafından sonra gelmek üzere "Ancak ilk hüküm kanun yararına bozulduğundan ve bu durum ceza miktarı açısından 5271 sayılı Kanun'un 309/4-b uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğundan, sanığın cezasının 1.500,00 TL adlî cezası olarak infaz edilmesine," paragrafının eklenmesi ve taksitlendirmeye ilişkin paragrafında yer alan "5" ibaresinin "20" şeklinde değiştirilmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.07.2024 tarihinde karar verildi.