YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/529 E.  ,  2024/4305 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/98 E. 2022/242 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin bozma ilamı üzerine Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2018 tarihli ve 2017/637 Esas, 2018/112 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35,29,62 ve 53 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2018 tarihli kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 11.12.2018 tarihli ve 2018/3957 Esas, 2018/5274 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmesini müteakip Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının suç vasfına yönelik itirazı üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21.10.2021 tarihli ve 2019/1-190 Esas, 2021/489 Karar sayılı ilamı ile; "sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi " nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.06.2022 tarihli ve 2022/98 Esas 2022/242 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-a,e, 53 maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; ceza miktarının az olduğuna, suçun nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs olduğundan bahisle suç vasfına, tasarlamaya, 6136 sayılı Kanuna muhalefet etmek suçundan da cezalandırılması gerektiğine, eksik incelemeye ilişkindir.
B.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle takdiri indirim ve haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. katılan ... Dönder'in(Felemezoğulları) iş yerinde bulunduğu esnada katılanın oğlu olan sanık ...'nın katılanın iş yerine geldiği, katılan ile sanığın iş yerinde konuştukları sırada mal paylaşımı nedeniyle tartışmaya başladıkları, sanık ...'nın yanında bulunan ateşli silahı çıkardığı, bunun üzerine katılanın korkarak işyerinden dışarı çıktığı, akabinde sanığın, katılanın arkasından 8 el ateş ettiği, kurşunlardan birinin katılanın sağ kalça dış yüzüne isabet etmesi sonucu katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı olayda;
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının kasten yaralama olarak kabulünde ve buna bağlı olarak belirlenen ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığı, olayda haksız tahrik uygulama koşullarının oluşmadığı, sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet etmek suçundan verilen mahkumiyet hükmünün aşamalarda onanarak kesinleşmesi karşısında yeniden hüküm tesis edilmemesinde isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Adli emanette kayıtlı eşyaların müsaderesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 54. maddesi yerine aynı Kanunun 57. maddesi olarak gösterilmesi hukuka aykırı ise de, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.06.2022 tarihli ve 2022/98 Esas 2022/242 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin 6. paragrafından "5237 sayılı ...nın 57. maddesi" ibaresinin çıkartılarak, yerine "5237 sayılı Kanun'un 54. maddesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2024 tarihinde karar verildi.