YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/5260 E.  ,  2023/7407 K.
"İçtihat Metni"

B O Z M A Ü Z E R İ N E
T A H L İ Y E T A L E P L İ
T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri, katılanlar vekilleri
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin ve ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri ve ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2016 tarihli ve 2015/180 Esas, 2016/140 Karar sayılı kararı ile,
a. Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
karar verilmiştir.

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2016 tarihli ve 2015/180 Esas, 2016/140 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.10.2019 tarihli ve 2017/3256 Esas, 2019/4354 Karar sayılı kararı ile sanık ... yönünden asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği, tasarlamanın koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla suç vasfında yanılgıya düşüldüğü, sanık ... yönünden ise sanığın beraatine karar verilmesi ve eyleminin suçluyu kayırma kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.03.2020 tarihli ve 2020/28 Esas, 2020/76 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.10.2019 tarihli ve 2017/3256 Esas, 2019/4354 Karar sayılı ilâmına direnilmek suretiyle,
a. Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
karar verilmiştir.

4. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 19.10.2021 tarihli ve 2020/4511 Esas, 2021/13433 Karar sayılı ilâmı ile direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden dosyanın incelenmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.07.2022 tarihli ve 2021/1-340 Esas, 2022/519 Karar sayılı kararı ile, sanık ... yönünden haksız tahrik koşullarının bulunmadığı yönündeki direnme gerekçesi isabetli görülmekle beraber sanığın eyleminin kasten öldürme ve sanık ... yönünden ise eylemin kasten öldürmeye yardım suçunu oluşturduğu hususlarının gözetilmemesi gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2023 tarihli ve 2022/308 Esas, 2023/16 Karar sayılı kararı ile,
a. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

6. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2023 tarihli ve 2022/308 Esas, 2023/16 Karar sayılı ek kararı ile, katılan ... vekilinin yasal süresi içinde temyiz isteminde bulunmaması nedeni ile temyiz isteminin reddine dair ek karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi, sanıklar hakkında takdirî indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

Sanıklar Hülya ve Nazif Müdafilerinin Temyiz İstemleri, suçu işlemediklerinden bahisle sübuta,

III. OLAY VE OLGULAR
1. Maktul ...'nin, sanık ... ile ... zamandan beri gayri resmi olarak yaşadığı ... ...'a ait Bornova 3. Sanayi Sitesinde bulunan 2. el oto parçası alım-satım işi yapan işyerinde işçi olarak çalıştığı, ... ...'ın dosyamıza konu olaydan önce cezaevine girdiği, sonra firar ettiği, firarda olduğu dönemde saklandığı yeri maktulün bildiği, ... ...'ın bir süre sonra yakalandığı ve tekrar cezaevine alındığı, firarda iken yakalanmasından maktulün kendisini ihbar ettiğini düşünüp onu sorumlu tuttuğu, sanık ...'nın da bu olayları bildiği, maktulün iş vereni olan ... ...'ın cezaevinde bulunması nedeniyle iş yerini fiilen maktul ...'nin işlettiği, ayrıca zaman zaman görüşmeleri nedeniyle de maktul ve sanık ...'nın birbirlerini çok iyi tanıdıkları, olay günü sanık ...'nın ... Sındırgı ilçesinden otobüsle ...'e geldiği ve otogardan kendisini alması için akrabası olan diğer sanık ...'i telefonla aradığı, bunun üzerine sanık ...'in otogara gittiği ve sanık ... ile buluştukları, sanık ...'nın sanık ...'in kullandığı araca bindiği ve sanıkların birlikte Bornova Yaka Mahallesinde bulunan sanık ... ile ... ...'ın birlikte oturdukları bağ evine gittikleri, sanık ...'nın diğer sanık ...'e bağ evini gösterdiği, yine bu arada sanık ...'nın maktulü telefonla aradığı ve buluşmak istediğini söylediği, daha sonra sanıkların oradan ayrıldıkları ve Bornova ilçe merkezine gittikleri, sanık ...'nın telefonuna kontör yüklettiği, saat 11:30–12:00 sıralarında sanıkların yine Yaka Mahallesine doğru gittikleri ve Manisa Çiçekli Köyü yol kavşağına geldiklerinde aracı durdukları, burada sanık ...'nın çantasından bir tabanca ile mermi çıkardığı ve sanık ...'den mermileri şarjöre doldurmasını ve tabancayı atışa hazır hale getirmesini istediği, sanık ...'in de mermileri şarjöre yerleştirip tabancayı atışa hazır hale getirerek sanık ...'ya verdiği, daha sonra sanık ...'nın araçtan inip yaklaşık 200 metre kadar ileri gittiği ve bir süre bekledikten sonra maktulün aracıyla geldiği, sanık ...'nın,

maktulün aracına binerek birlikte Yaka Mahallesinde bulunan bağ evine gittikleri, sanık ...'in de bir süre sonra aracı ile onların arkasından gittiği ve sanık ...'nın kendisine daha önce beklemesini söylediği yere giderek orada durup sanık ...'yı beklemeye başladığı, yaklaşık yarım saat kadar sonra sanık ...'nın sanık ...'i telefonla aradığı ve gelip kendisini daha önce gösterdiği yerden almasını söylediği, bunun üzerine sanık ...'in bağ evine doğru giderken sanık ... ile yolda karşılaştığı ve sanık ...'nın sanık ...'in kullandığı araca bindiği, sanık ...'in sanık ...'ya ne olduğunu sorduğunda işçisinin kendisine saldırdığını bu nedenle tabanca ile işçisini vurduğunu söylediği ve hemen kendisini götürmesini istediği, bunun üzerine sanık ...'in aracıyla hareket ettiği ve birlikte ... Sındırgı ilçesine gittikleri, yolda sanık ...'nın tabancayı bir yere attığı anlaşılan olayda, sanık ...'nın kasten öldürme suçunu işlediği, sanık ...'in ise sanık ...'yı aracıyla ... Otogarından alıp olay yerine götürmesi, Hülya'nın maktul ile buluşmasından kısa bir süre önce tabancanın şarjörüne mermi doldurup tabancayı atışa hazır hale getirirerek sanık ...'ya vermesi, olaydan sonra da sanık ...'nın maktulü tabancayla vurduğunu söylemesine rağmen sanık ...'yı olay yerinden alıp Sındırgı ilçesine götürmüş olması ve olayı ilgili mercilere bildirmeyip gizlemeye çalışması nazara alınarak sanık ...'in sanık ...'nın gerçekleştirdiği kasten öldürme eylemine yardım eden olarak iştirak ettiği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.
Sanık ...'nın maktul ... ile buluşmaya ve çiftlik evine giderken çantasında dolu bir silahla gitmesinin, tasarlama olgusuna dair tek başına yeterli bir delil olmadığı, keza sanık ...'nın silahı maktul ...'ye satmak veya vermek için yanına aldığına dair savunmasının da hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve bu hali ile savunmaya itibar edilemeyeceği, sanık ile maktul arasındaki husumetin nedeni tespit edilememiş oluşu, öldürme eyleminin ani mi yoksa önceden alınan kararla mı icra edildiği, alınan karar ile fiil arasında sanığın eylemden vazgeçmeye yönelik bir ısrar süresini geçirip geçirmediği de belirsiz olmakla, sanığın eyleminin tasarlayarak kasten öldürme suçunu oluşturduğuna dair yeterli delil bulunmadığının kabul edildiği belirlenmiştir.

2. Sanıkların savunmaları, HTS kayıtları, olay yeri inceleme raporu, krokisi, kollukça tutulan tutanaklar, keşif ve bilirkişi raporu, sanıkların adli sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
A. Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Sanık ... vekilinin yüzüne karşı verilip tefim edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 13.02.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 315 ... maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, katılan ... vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

B. Sanıklar Müdafileri ve Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden
Sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede,
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve

bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından fail sıfatıyla ve diğer sanık ...'in yardım eden olarak iştirakiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
A. Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bentli paragrafında açıklanan nedenle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2023 tarihli ve 2022/308 Esas, 2023/16 Karar sayılı ek kararında katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar Müdafileri ve Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bentli paragrafında açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2023 tarihli ve 2022/308 Esas, 2023/16 Karar sayılı kararında sanıklar müdafi ve katılan ... vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafileri ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.