YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/5209 E.  ,  2024/2215 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Olası kasıtla yaralama, nitelikli tehdit
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan Bölge Adliye Mahkemesi Kararlarının temyizinin mümkün olmadığı belirtilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli, 2009/2-43 Esas ve 2009/56 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; kesin nitelikteki hükümlere karşı, suç vasfına yönelik aleyhe temyiz kanun yoluna başvurulması halinde temyiz incelemesine konu olabilecekleri, katılanlar vekilinin bahse konu hükümleri suç vasfına yönelik aleyhe temyiz ettiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin

süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İstanbul 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2021 tarihli ve 2017/525 Esas, 2021/575 Karar sayılı kararı
1. Sanık ... hakkında katılanlar ... ve Kadir'e yönelik nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 2 yıl 15 ay 11 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
2. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik olası kastla neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (son) bentleri, 21 ... maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
3. Sanıklar ... ve ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, ''sanıkların atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmalarına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden..'' , 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/526 Esas, 2022/3369 Karar sayılı kararı
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii, katılanlar vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar Fettah, Kadir ve ... vekilinin temyiz sebepleri, delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, sanıkların birlikte ve iştirak iradesi içerisinde hareket ederek her bir katılana yönelik öldürme kastı ile hareket ettiklerine, her üç sanığında üst sınırdan ceza tertip edilerek mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine, haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının gerçekleşmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanık ... olay tarihinde Beyaz Saray Gazinosuna eğlenmek amacı ile kardeşi ... adına kayıtlı araç ile gittiği, hesap meselesi ve aracını bulunduğu yerden kaldırıp başka yere park

etmesini istemeleri nedeni ile çalışanlar ve katılan ... ile tartıştığı ve geri geleceğini söyleyerek ayrıldığı, kısa bir süre sonra aynı araç ile sanık ...'ın beraberinde kimliği tespit edilemeyen bir kişi ile birlikte tekrar Beyaz Saray Gazinosunun önüne geldiği araçtan ... ve yanındaki kişinin inerek ellerindeki ... namlulu silahlar ile gazinoya yönelik olarak ateş ettikleri, kriminal rapora göre, olay yerinde iki ayrı ... namlulu silahtan atılan toplam yimi adet kovan ele geçirildiği, ateş sırasında katılan ... tarafından işletilen ve katılan ...'un çalıştığı Beyaz Saray Gazinosunun, bu gazino civarında park edilmiş halde bulunan katılanlar Fettah, Adem ve ...'ye ait araçların zarar gördükleri, katılan ...'ın yapılan atışlardan kaçıp yakında bulunan kahvehaneye girmek istediği esnada sağ uyluk bölgesinden isabetle ... tehlikeye neden olacak şekilde yaralandığı, sanık ... ve yanındaki kimliği tespit edilemeyen kişinin ateş etmesi sırasında ... ve onunla birlikte hareket eden kişilerinde 9 mm çaplı silahlar ile karşılık verdikleri, sonrasında sanık ... ve yanındaki kişinin geldikleri araba ile kaçtıkları,
Sanık ...'in, katılanlar ... ve ...'a yönelik olarak silahla tehdit, katılan ...'a yönelik olası kast ile yaralama suçlardan ayrı ayrı cezalandırılmasına,
Necmi ve ...'in, kardeşleri olan sanık ... ile birlikte ve iştirak iradesi içerisinde hareket ettikleri sabit olmadığından, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanıkların savunmaları, katılanlar, tanıklar ve temyiz dışı tarafların beyanları, olay yeri inceleme ve görgü tespit tutanakları, kriminal raporlar, kolluk görevlilerince tanzim olunan tutanaklar, katılan ... hakkında İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 04.08.2014 tarihli rapor, nüfus ve adli sicil kayıtları dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Suç vasfına yönelik temyiz istemi ile sınırlı yapılan incelemede;
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükümlerin bu veriler ışığında gerekçelendirilmiş olduğu, ani gelişen olayda taraflar arasında öldürmeyi gerektirir bir husumetin bulunmadığı, olay yeri inceleme ve görgü tespit tutanaklarında, mermilerin isabet ettiği yerler ve katılan ...'ın bacağından bir adet mermi isabetiyle yaralanmasına göre, sanık ...'in katılanların ... bölgelerini hedef gözeterek ateş ettiğini gösterir maddi delillerin dosya kapsamında mevcut olmadığı, sanıklar Necmi ve ... hakkında elde edilen delillerin mahkumiyetlerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığından ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesine ilişkin Mahkemece gösterilen gerekçelerde isabetsizlik bulunmadığından, katılanlar vekilinin suç vasfına yönelik temyiz sebeplerinin incelemesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe kısmında açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/526 Esas, 2022/3369 Karar sayılı kararında katılanlar vekilinin suç vasıflarına yönelen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 33. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.