YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/5154 E.  ,  2024/1788 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

10.12.2015 tarihli celsede sanık hakkında şikayetçi olmadığını bildiren mağdur ... vekilinin sanık hakkında kurulan hükümleri temyiz edemeyeceği belirlenmiştir.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanık ile Cumhuriyet savcısının hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2015/611 Esas, 2015/1199 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a. Mağdur ...'ye yönelik hakaret suçundan, açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü

maddesinin dördüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşürülmesine,

b. Mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı, yedinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına,

c. Mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine,
karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Cumhuriyet savcısının Temyiz İstemi, mağdurlar ... ve ... yönelik kasten yaralama suçundan verilen beraat kararlarının gerekçesizliğine, atılı suçların sübuta erdiğine,

2. Sanığın Temyiz İstemi, eksik araştırmaya, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,
ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ...'nin, mağdur ... ile karı koca olduğu, mağdurlar ... ve ... ise sanığın çocukları olduğu, sanığın olay tarihinde gece 01:00 sıralarında alkollü vaziyette eve gelerek uyumakta olan çocukları uyandırdığı, eşine bağırmaya başladığı, çocukların okula gitmemesi meselesi yüzünden kavga çıktığı, araya girmek isteyen eşi mağdur ...'ye de birkaç defa ... attığı anlaşılmakla sanığın eşine karşı kasten yaralama suçunu işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.
Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ... yönelik kasten yaralama suçlarından kamu davası açılmış ise de, mağdurların sağlık raporunda bir yaralanmalarının bulunmadığı, mahkememizdeki beyanlarında sanığın kendilerini dövmediğini beyan ettikleri, mağdurların annesi olan diğer mağdur ...'nin de sanığın çocuklarını dövmediğini ifade ettiği, mağdurların kolluk beyanlarını kabul etmedikleri, sanığın da suçlamaları kabul etmediği anlaşılmakla sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, mahkûmiyetine yeter nitelikte, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ayrı ayrı beraatine karar verildiği tespit edilmiştir.

2. Sanık savunmaları, mağdurun beyanları, tanık anlatımları, ... Devlet Hastanesinin 23.05.2015 tarihli adli muayene raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE
Sanığa yüklenen suçların gerektirdiği cezanın yasada belirtilen türü ve üst sınırına göre; 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki 8 yıllık asli zamanaşımı süresine tabi olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinde yer alan ve zamanaşımını kesen en son işlem olan mağdur ...' ye yönelik eylem yönünden 10.12.2015 tarihli mahkumiyet kararı, mağdurlar ... ve ...'a yönelik eylemler yönünden ise 10.12.2015 tarihli savunması ile temyiz inceleme tarihi olan 19.03.2024 tarihi arasında 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin dolduğu tespit edilmiştir.

V. KARAR
1. Duruşmada sanık hakkında şikayetçi olmadığını bildiren mağdur ... vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca REDDİNE,

2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2015/611 Esas, 2015/1199 Karar sayılı kararına yönelik sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yönünden yapılan inceleme neticesinde hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2024 tarihinde karar verildi.