YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/511 E.  ,  2024/3167 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2135 E., 2022/2798 K.
SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; İlk derece mahkemesince hükmolunan cezaların 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması sebebiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2022 tarihli ve 2021/550 Esas, 2022/179 Karar sayılı kararı ile,

1. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,
2. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28.09.2022 tarihli ve 2022/2135 Esas, 2022/2798 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar ... ve ... müdafiilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile,
1. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'ya yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1,3-e, 87/1-d, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,
2. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1,3-e, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın korku ve panikle hareket ettiğine, suç kastının bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın saldırıya karşı orantılı güç kullanarak karşılık verdiğine, meşru savunmanın uygulanma koşullarının oluştuğuna, haksız tahrikten indirim uygulanması gerektiğine,
3. Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanıkların kastlarının öldürmeye yönelik olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanıklar ve katılanlar arasında önceye dayalı kavga olayları nedeniyle husumet bulunduğu, olay tarihinde katılanlar ... ve ...'nun piknik yaptıkları esnada, yanlarına gelen sanıklar ... ve ...'ın fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek ellerindeki sopa ve bijon anahtarlarıyla katılanlara vurarak katılan ...'ı, yaşamını tehlikeye sokacak ve hayat fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkileyecek kemik kırığına neden olacak şekilde, katılan ...'yu ise hayati tehlike geçirmeksizin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandıkları, daha sonra sanıkların olay yerinden ayrıldıkları anlaşılan olayda,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından iştirak iradesi ile gerçekleştirildiğinin saptandığı adli raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, ilk haksız eylemin, katılanların piknik yaptıkları yere ellerinde ahşap sopa ve demir bijon anahtarı ile gelip katılanlara saldırıda bulunan sanıklardan geldiği, meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının mevcut olmadığı, taraflar arasında önceye dayalı öldürmeyi gerektirir bir husumetin bulunmadığı, katılan ...'daki yaralanmaların hayati tehlike oluşturmadığı, katılan ...'ın ise tek bir yaralanmasının hayati tehlikeye maruz bıraktığı, sanıkların ciddi bir engel hal olmaksızın eylemlerine devam etmeyip olay yerinden ayrıldıkları, sanıkların suçta kullandıkları aletlerin niteliği ile hedef alınan vücut bölgelerindeki yaralanmaların sayısı ve dağılımı birlikte değerlendirildiğinde, suç vasıflarının kasten yaralama olarak kabulünde isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, sanıklar müdafiileri ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28.09.2022 tarihli ve 2022/2135 Esas, 2022/2798 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiileri ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.05.2024 tarihinde karar verildi.