YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/4985 E.  ,  2023/5623 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/96 E., 2020/995 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
KARAR : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2020 tarihli ve 2020/96 Esas, 2020/995 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca hükmolunan 1 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 27.01.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.05.2023 tarihli ve 2022/23056 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.06.2023 tarihli ve KYB-2023/54736 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.06.2023 tarihli ve KYB-2023/54736 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Dosya kapsamına göre, 18.11.2019 tarihinde ceza infaz kurumunda müşteki ile birlikte bulunan bulunan sanığın, müştekiyi yaralaması eylemi nedeniyle açılan kamu davası sonucunda, kısa kararda müştekinin 22.12.2020 günlü duruşmada şikayetinden vazgeçmiş olması sebebiyle kamu davasının şikayet yokluğu sebebiyle düşürülmesine karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararda sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 86/3-e ve 87/3. maddeleri gereğince 1 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Mahkemece kısa kararda ve hükmün gerekçe kısmında hükümlü hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 73 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği düşmesine karar verildiğinin kabul edildiği hâlde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında hükümlü hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmakla gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişkiye neden olacak şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Hükümlü ... hakkında verilen Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2020 tarihli ve 2020/96 Esas, 2020/995 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.09.2023 tarihinde karar verildi.