YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/438 E.  ,  2024/2949 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1549 E., 2021/3022 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz dilekçeleri içeriğine göre, sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne hasren yapılan incelemede;
İlk derece mahkemesince verilen kararın bölge adliye mahkemesince duruşma açılarak hapis cezasının artırılması nedeniyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.10.2020 tarihli ve 2020/27 Esas, 2020/338 Karar sayılı kararı ile, sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 19.11.2021 tarihli ve 2020/1549 Esas, 2021/3022 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının ''..katılanda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre, temel cezanın üst sınırdan belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi..'' sebebiyle kaldırılması ile sanık hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, suç işleme kastı ile hareket edilmediğine, taksir veya olası kast hükümlerinin uygulanma koşullarının tartışılmamasının hatalı olduğuna, meşru savunma veya sınırın aşılması koşullarının oluştuğuna, haksız tahrik sebebiyle daha fazla oranda uygulama yapılması gerektiğine,
Katılan vekilinin temyiz sebepleri, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm tesis edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Katılan ...'in, sanık ...'ın şirketinde çalıştığı, suça konu olay tarihinden bir ay önce iş yerinden çıkışının yapıldığı, katılan ...'in işine son verilmesinden kaynaklanan yasal haklarının yerine getirilmediğini iddia ettiği ve sanık aleyhine dava açtığı, olay günü katılanın ele geçirilemeyen bıçağı beraberine alarak sanığın ikametinin bulunduğu mahalleye gittiği, sanığın kendisine ait olan araç ile çıktığı esnada katılanın yanındaki bıçağı göstermek suretiyle tehditte bulunup sanıkla konuşmak istediğini belirttiği, sanığın bıçağı atması ve yolun karşı tarafına geçmesi halinde kendisiyle konuşabileceğini söylediği, katılanın bıçağı boş araziye atıp yolun karşı tarafına geçtiği, katılanın, sanığa ait aracın yarım açık olan camına dayanarak sanıktan ödenmediğini iddia ettiği tazminat parasını istediği, sanığın da hukuken kendisinde bir alacağının olmadığını ve yolundan çekilmesini söylediği halde katılann ısrarla gitmediği, yarım açık olan camdan aracın içerisine girmek için uğraşması üzerine sanığın

aracını hareket ettirip katılandan kurtulmak için sağa sola manevra yaparak bir süre bu şekilde gittiği, katılanın ısrarla bırakmaması üzerine sanığın yarım açık olan camı tam açması ile katılanın tutunamayarak yere düştüğü ve sanığın aracıyla olay yerinden uzaklaştığı, olay nedeniyle katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayati tehlike geçirecek, hayat fonksiyonlarını ağır (6.) derecede etkileyen kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dava dosyasının tekemmül ettirilerek karar verildiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, sanık savunması, katılan beyanını ve adli tıp raporunun içeriğine göre, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun taksirle ya da olası kastla işlenmediği, olayın meydana geliş şekli, aracın hızı ve katılanın yere düştükten sonra sanığın eylemine devam etmeyip, ambulansı araması bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğuna ilişkin Mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediği, saldırının savunma ile orantılı olmadığı anlaşıldığından meşru savunma ve sınırın aşılmasının yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı, katılandan kaynaklanan davranışlarının haksızlık içeriğine göre uygulanan haksız tahrik indiriminin yerinde olduğu anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca belirlenen 8 yıl 12 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/3) oranında indirim yapılması sırasında "6 yıl" yerine "5 yıl 12 ay" hapis cezasına hükmedilmesi ve devamında 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/6) oranında indirim yapılması sırasında "5 yıl" yerine "4 yıl 12 ay" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı görülmüşse de, bu aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklandığı üzere hesap hatası yapılması nedeniyle sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 19.11.2021 tarihli ve 2020/1549 Esas, 2021/3022 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hüküm fıkrasında 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının uygulandığı paragraftan "5 yıl 12 ay" ibaresi çıkartılarak yerine "6 yıl" yazılması ve devamında 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulandığı paragraftan "4 yıl 12 ay" ibaresi çıkartılarak yerine "5 yıl" ibaresinin yazılması suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.