YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/4227 E.  ,  2024/2838 K.
"İçtihat Metni"
T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEMYİZ EDENLER : Katılan Kurum vekili, sanık müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık müdafiinin kanunî süresi içinde öne sürdüğü temyiz isteminden sonra sanığın Seydikemer-Eşen T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce düzenlenen 26.02.2024 tarihli ifade tutanağı ile vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmıştır.

Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi yönünden;
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve

yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Fethiye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.09.2022 tarihli ve 2022/88 Esas, 2022/367 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 53/1 maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.11.2022 tarihli ve 2022/3433 Esas, 2022/3448 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe), katılan Kurum vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi özetle; haksız tahrik hükümleri uygulanarak sanık hakkında eksik ceza tayininin ve katılan Kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanık ile maktulün sevgili olup tatil için Rusya'dan Fethiye'ye 23.09.2021 tarihinde geldikleri, olay günü konakladıkları otelin barında alkol aldıkları ve sonrasında odalarına geçip alkol almaya devam ettikleri, bir süre sonra alkolün etkisi ile tartıştıkları ve sanığın aksi sabit olmayan savunmasına göre maktulün sanığa saldırdığı, sanığın da maktulü boğarak öldürdüğü anlaşılan olayda;

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/1. maddesinde; "Kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Kurum lehine sanık aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmesi

gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR
A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanık müdafiinin kanunî süresi içinde öne sürdüğü temyiz isteminden sonra sanığın Seydikemer-Eşen T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce düzenlenen 26.02.2024 tarihli ifade tutanağı ile vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılan Kurum vekilinin temyiz istemi vekâlet ücreti yönünden yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.11.2022 tarihli ve 2022/3433 Esas, 2022/3448 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h maddesi gereği hüküm fıkrasına "Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı kendisini vekille temsil ettirdiğinden Ağır Ceza Mahkemesindeki dava için karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 10.250,00 TL maktu vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'na ödenmesine," şeklindeki paragrafın eklenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Fethiye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.