YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/401 E.  ,  2023/6079 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1243 E., 2022/1434 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2022/19 Esas, 2022/248 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları ile 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/1243 Esas, 2022/1434 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye, sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, meşru savunmaya ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Olay günü sanığın, mağdurun çalıştığı lokantaya gittiği, sipariş verilmesi ile ilgili çıkan tartışmada mağdurun hakaret ettiği, yaşanan arbede sonrası iş yerinden ayrılan sanığın kısa süre sonra ruhsatsız silahı ile tekrar geldiği ve mağdurun hayatî bölgelerini hedef alarak birden fazla kez ateş ettiği, mağdurun vücudunun çeşitli yerlerinde kurşun giriş delikleri ve birden fazla kırık meydana geldiği, sanığın bu şekilde mağduru öldürmeye teşebbüs ettiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdurun beyanları, tanıkların anlatımları, olay tutanağı, kamera kayıtları, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları, bilirkişi raporu, nüfus ve adlî sicil kayıtları, tutanaklar ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmalara ilişkin İstanbul Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 05.07.2021 tarihli adlî muayene raporunda; mağdurun hayat fonksiyonlarını müştereken ağır (4.) derecede etkileyen kemik kırıklarına neden olacak şekilde yaralandığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Sanığın, kaçmaya çalışan mağduru takip ederek ısrarla çok sayıda peş peşe ateş ettiği, mağdurun vücudunun çeşitli yerlerinde birden fazla kurşun giriş deliklerinin ve kemik kırıklarının bulunduğu, Olay ve Olgular başlığı altında (A-3) paragrafında ayrıntıları belirtilen şekilde yaralandığı olayda, sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek alt ve üst sınır arasında sanığın eylemi ile orantılı bir şekilde ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde 10 yıl hapis cezası belirlenerek eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, kamera kayıtları ve sanığın ikrarı ile eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya kapsamında sonuca etkili eksik incelemenin bulunmadığı, Dairemizce de izlenen kamera kayıtlarına göre, sanığın öldürmeye elverişli silahla eylemini ısrarlı şekilde sürdürerek peş peşe mağdurun hayatî bölgelerini hedef alarak ateş etmesi, mağdurdaki isabet sayısı, yaralanmaların yerleri ve nitelikleri de dikkate alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın devam eden haksız bir saldırı yokken, ilk tartışma ve arbede sona erdikten sonra iş yerinden ayrılıp bir süre sonra ruhsatsız silahı ile tekrar iş yerine gelip tezgah arkasında çalışmakta olan mağdura birden ateş etmeye başladığı olayda, sanık lehine meşru savunma koşullarının oluşmadığı, her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesi kararında istinaf sebepleri hususunda ayrıntılı bir gerekçeye yer verilmemiş ise de; bu bölümde, ilgili temyiz sebeplerine yönelik gerekçeli değerlendirme yapılarak söz konusu eksikliğin Yargıtay tarafından giderildiği anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/1243 Esas, 2022/1434 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.