YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/3866 E.  ,  2023/5851 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/387 E., 2014/438 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2011 tarihli ve 2009/291 Esas, 2011/547 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (son) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin

birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2011 tarihli ve 2009/291 Esas, 2011/547 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 05.11.2014 tarihli ve 2013/2030 Esas, 2014/4985 Karar sayılı kararı ile suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 tarihli ve 2014/387 Esas, 2014/438 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri suç vasfına, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Tanık .... ile uzunca bir süredir gayri resmî olarak karı koca hayatı yaşayan sanık ...'in, eski eşinin köylüsü ve akrabası olan katılan ...'in eski evliliğinden dolayı tanıdığı ... ile ilişki kurmak amacıyla telefonunu, adresini araştırdığı, temas kurduğu, hastaneye yattığı zaman gidip birlikte fotoğraf çektirdiği, sonrasında da bu fotoğraflardan bahsederek kendisi ile ilişkisi olduğunu birlikte yaşadığı ....'ye anlatacağından bahsettiği, sürekli olarak gördüğü her yerde bu yönelime devam ettiği, çocukları ile mesaj gönderdiği, amacının ... ile ilişki kurmak olduğu, nihayetinde bu fotoğrafı ...'in gayri resmî olarak birlikte yaşadığı ...'ye gösterdiği, bulanık şekilde bir kadın ve bir erkeğin yanyana giyinik olarak görüldüğü, bu fotoğrafı ....'ye gösterirken fotoğraftakilerin kendisi ile ... olduğunu aralarında ilişki olduğunu söylediği, bunun üzerine tanık ....'nün sanık ...'in yanına giderek kızdığı ve terkettiği, gayri resmi de olsa çocuklarıyla birlikte .... ile yaşayan ...'in duyduğu tepkiyle katılan ...'in yanına gittiği, konuştuğu, konuşmanın tartışmaya dönüştüğü ve sanık ...'in bıçakla katılanı göğüs bölgesinden hayati tehlikeye sebebiyet verecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, meşru savunmaya ilişkin yasal şartların oluşmadığı ve mağdurda ki

yaralanmanın niteliği ve boyutu ile eylemin gerçekleştiriliş şekli göz önünde bulundurulduğunda suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, inceleme konusu kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında; Dairemizin bozma ilâmı öncesi aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle, bozma sonrası kurulan hükümde kazanılmış hakkının bulunması nedeniyle, cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün üzerinden infazına karar verilirken, uygulama maddesinin, 1412 sayılı Kanun'un temyize ilişkin hükümlerinin yürürlükte bulunduğu gözetilmeksizin, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrasının gösterilmesi hukuka aykırı ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenle Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 tarihli ve 2014/387 Esas, 2014/438 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 10 uncu sayfasının ilk paragrafının çıkartılarak yerine, "Bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığından, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince hapis cezasının 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2023 tarihinde karar verildi.