YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/3750 E.  ,  2024/5141 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/487 E., 2022/2582 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2020 tarihli ve 2020/136 Esas, 2020/458 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.11.2022 tarihli ve 2021/487 Esas, 2022/2582 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin Cumhuriyet Savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e-son, 87/1-c-son, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, iştirakin derecesine, İlişkindir.

III. GEREKÇE
1. Dosya kapsamına göre; sanık ... ile temyiz incelemesi dışı sanık ...'nin arkadaş oldukları, ...nin olaydan yaklaşık 1 ay kadar önce yine arkadaşı olan mağdur ... ile telefonda tartıştığı ve birbirlerine hakaret ettikleri, suç tarihinde gece 00.30 civarında mağdur ...'un aracının içerisinde arkadaşlarıyla birlikte oturup vakit geçirdikleri sırada ...ve ...in birlikte hareket ederek mağdur ...'un aracının yanına geldikleri, ...nin mağdur ile aralarında geçen küfürleşme ve tartışmalardan dolayı mağdura husumet beslediği, bu husumetin etkisi ile mağdurun bulunduğu aracın kapısını açıp aracının şoför koltuğunda oturan ...'un kafasına elindeki keser tabir edilen aletin kesici kısmı ile birkaç kez vurduğu, ...nin yanında bulunan arkadaşı sanık ...'in de elinde sopa bulunduğu, mağdur ve arkadaşlarının araçtan inmemesi ve mağdura yardım etmesini engellemek amacıyla aracın kapısını tuttuğu, mağdurun aldığı darbeler sonucunda kafasından yoğun biçimde kan aktığını gören sanıkların olay yerinden beraberce uzaklaştıkları, mağdurun alınan kati rapora göre basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, kafasında hayat fonksiyonlarına 3 (orta) derecede etkileyecek kemik kırığı oluşacak ve yüzünde sabit iz oluşturacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından diğer sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suçun kanuni tanımındaki fiili gerçekleştiren sanığın fail olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, iştirakin derecesinin doğru tespit edildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.11.2022 tarihli ve 2021/487 Esas, 2022/2582 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.07.2024 tarihinde karar verildi.