YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/3746 E.  ,  2024/5051 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2315 E., 2022/2749 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2022 tarihli ve 2020/194 Esas, 2022/548 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında mağdura yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1,3-e, 87/2-b, 62/1, 53/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 49 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2022/2315 Esas, 2022/2749 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; toplanan delillerin sanığın mahkumiyetine yeterli olmadığına, sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, yapılan indirimlerin yetersiz olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanık ile mağdurun arkadaş oldukları, olay tarihinde iş yerinde birlikte alkol aldıkları, aldıkları alkolün etkisiyle tartışmaya başladıkları, sonrasında sanığın işyerinin arka tarafından pompalı tüfeği alarak mağdurun yanına geldiği ve elinde bulunan tüfeği mağdura doğrultarak ateş etmeye çalıştığı ancak mağdurun sanığın elinde bulunan tüfeği almak için hamle yaptığı ve yaşanan boğuşma sırasında sanığın elinde bulunan tüfeğin tetiğine basarak, sol kulak bölgesinden vurmak suretiyle mağduru yüzde sabit ize ve sol kulağın orta kısımdan ampute olması sebebiyle duyulardan veya organlardan birinin işlevinin sürekli olarak yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda,
2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 63 ay hapis cezasının, aynı Kanun'un 29/1. maddesi gereği (1/4) oranında indirilmesi neticesinde, 3 yıl 38 ay 7 gün yerine, 2 yıl 50 ay 7 gün hapis cezası verilmesi, bu cezanın 62/1. maddesi gereğince (1/6) oranında indirilmesi neticesinde, netice cezanın 3 yıl 25 ay 25 gün yerine, hesap hatası yapılarak 1 yıl 49 ay 25 gün hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini, aleyhe istinaf ve temyiz bulunmadığından ve Bölge Adliye Mahkemesince de eleştirildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdurun beyanını doğrulayan tanıkların ifadelerine ve mağdur hakkında düzenlenen adli tıp raporunun içeriğine göre, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığının saptanamaması sebebiyle sanık lehine haksız tahrik indiriminin asgari düzeyde uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2022/2315 Esas, 2022/2749 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2024 tarihinde karar verildi.