YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/3736 E.  ,  2024/5050 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/561 E., 2022/2221 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına

İlk derece mahkemesince sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan beraatine, bölge adliye mahkemesi tarafından ise sanığın mahkûmiyetine karar verildigi, sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan verilen kararın türü ve karar tarihi gözetildiginde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüge giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince mahkûmiyet kararı verildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A.Mucur Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2021 tarihli ve 2020/50 Esas ve 2021/6 Karar sayılı kararı ile sanığın kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.10.2022 tarihli ve 2022/561 Esas, 2022/2221 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile, sanığın kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 62/1, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi özetle, eksik inceleme ile karar verildiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, kamyonetin silah olarak değerlendirilemeyeceğine, haksız tahrikten indirim uygulanması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanık ile katılan arasında yaklaşık iki yıl önce katılanın sanığa ait tarlada çalıştığı sırada yaralanması nedeniyle aralarında anlaşmazlık bulunduğu, katılanın Asliye Hukuk Mahkemesinde bu yaralanma ile ilgili tazminat davası açtığı, olay günü katılanın yolda yürüdüğü sırada sanığın idaresindeki kapalı kasa kamyonet ile gelerek katılana çarpmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı anlaşılan olayda,
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dava dosyasının tekemmül ettirilerek karar verildiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, katılanın beyanını doğrulayan adli muayene raporunun içeriğine göre, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, kamyonetin suçta kullanılış biçimi itibarıyla silah olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, katılandan kaynaklanıp sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığından haksız tahrik hükmünün uygulanma koşularının gerçekleşmediği, mükerrir olan sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkin Mahkemece gösterilen gerekçelerde isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.10.2022 tarihli ve 2022/561 Esas, 2022/2221 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mucur Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2024 tarihinde karar verildi.