YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/3097 E.  ,  2024/3161 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2091 E., 2022/2630 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli, 2009/2-43 Esas ve 2009/56 Karar sayılı kararı uyarınca, katılan vekilinin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz talebinde bulunması sebebiyle temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2021 tarihli ve 2019/346 Esas, 2021/145 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 86/3-e, 62/1,

53/1, 58/6,7. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/2091 Esas, 2022/2630 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca tekerrür hükümleri yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması, temel cezanın üst sınırdan belirlenmesi, takdire bağlı indirimin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Katılan ...'un arkadaşları ile birlikte parkta alkol aldıkları, bu sırada sanık ... ve arkadaşı tanık ...'ın da burada alkol aldıkları, tarafların daha önceden birbirlerini tanımaları nedeniyle birlikte alkol almaya başladıkları, alkolün de etkisiyle taraflar arasında sebebi belli olmayacak şekilde tartışma çıktığı, çıkan tartışmada sanık ...'ın belinden çıkardığı tabanca ile katılan ...'a iki el, temyiz dışı katılan ...'e de iki el olmak üzere toplam dört el ateş ettiği ve sanığın olay yerinden tanık ... ile birlikte kaçarak uzaklaştıkları, katılanın hayati tehlikeye neden olmayacak ancak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı anlaşılan olayda,

2. Katılan vekilinin suç vasfına yönelik temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılan incelemede; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, birbirleriyle arkadaş olan tarafların aynı ortamda alkol aldıkları sırada tartışma yaşandığı, tüm tarafların beyanlarına göre de, katılan ile sanık arasında öldürmeyi gerektirir husumetin söz konusu olmadığının belirlendiği, suçta kullanılan tabancanın ele geçmediği bu itibarla üzerinde kriminal inceleme yaptırılamadığı, katılanın tek bir ateşli silah mermisi ile yaralandığı ve eylem sebebiyle hayati tehlikeye maruz kalmadığı, sanığın eylemine kendiliğinden son verdiği, engel halin mevcut olmadığı anlaşıldığından, sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğuna ilişkin mahkemenin kabulünün yerinde olduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin suç vasfına yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/2091 Esas, 2022/2630 Karar sayılı kararında katılan vekilinin suç vasfına yönelik temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz

incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.05.2024 tarihinde karar verildi.