YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/2996 E.  ,  2023/6874 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/270 E., 2022/405 K.
SUÇLAR : Kasten öldürme, yağma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Hükümlü hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.1986 tarihli 1986/101 Esas, 1986/183 Karar sayılı kararı;
a. Hükümlü hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 765 sayılı Kanun'un 450 nci maddesinin yedinci

fıkrası, 59 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 ve 33 üncü maddeleri uyarınca müebbet ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,
b. Hükümlü hakkında yağma suçundan 765 sayılı Kanun'un 497 nci maddesinin birinci fıkrası, 522 nci maddesi, 59 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 ve 33 üncü maddeleri uyarınca 13 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

2. Hükümlerin sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01.04.1987 tarihli 1987/516 Esas 1987/1028 Karar sayılı ilamı ile onanmasına,

3. Amasya Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2018 tarihli ve 2009/2806 ilamat numaralı yazısı ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun gereği lehe aleyhe yasa değerlendirmesi yapılmadığının bildirilmesi üzerine Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli 2022/270 Esas, 2022/405 Karar sayılı kararı ile uyarlama talebinin kabulü ile;
a. Hükümlü hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,
b. Hükümlü hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a-c-h) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

4. Hükmün hükümlü müdafiinin temyiz istemi ve kısmen re'sen temyize tabi olması nedeniyle yapılan incelemesinde Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.04.2022 tarihli ve 2021/12254 Esas, 2022/2880 Karar sayılı kararı ile "Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17.04.2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu, her suçla ilgili lehe yasa ve buna göre her suçun sonuç cezası belirlendikten sonra cezaların toplanmasına 765 sayılı TCK'nin 68-77 maddelerindeki ilkelere göre karar verilmesi gerektiğinden;
a.Yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;
765 sayılı TCK’nin 450/7, 59. maddelerinin uygulanması suretiyle belirlenen ceza miktarı ile 5237 sayılı TCK’nin olayla ilgili 82/1-(h), 62. maddeleri uygulandığında verilebilecek ceza miktarı aynı ise de, 5237 sayılı TCK’nın 53 maddesinin, 765 sayılı TCK’nin 31, 33 maddelerine göre daha lehe olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 82/1-(h), 62, 53 maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,
b. Yağma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;
Gece vakti, silahla, birden fazla kişi ile birlikte maktüle karşı gerçekleşen yağma eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK’nin 149/1-(a), (c), (h), 62, ve 53. maddelerine göre verileceği belirlenen ceza miktarının, 765 sayılı TCK’nin 497/1, 522/1, 59, 31. ve 33. maddeleri uyarınca kurulan ve kesinleşen hükme göre lehe olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nin 149/1-(a), (c), (h), 62 ve 53. maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde uyarlama isteminin reddine karar verilmesi," nedenleriyle bozulmasına,

5. Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli 2022/270 Esas, 2022/405 Karar sayılı kararı ile;
a. Hükümlü hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,
b. Hükümlü hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a-c-h) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Hükümlü müdafiinin temyiz istemi; kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, hükümlü lehine düzenlemelerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE
Hükümlü hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 450 ncı maddenin 7 nci fıkrası, yağma suçundan 497 nci maddesinin birinci fıkrası ve 59 uncu maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 uncu maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli 2022/270 Esas 2022/405 Karar sayılı kararında hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve resen dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.11.2023 tarihinde karar verildi.