YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/2942 E.  ,  2024/3469 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1393 E., 2022/2079 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ve müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği kanunen reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Haymana Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2021/148 Esas, 2022/132 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-a-c-d, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.11.2022 tarihli ve 2022/1393 Esas, 2022/2079 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ile sanık ve müdafiinin istinaf başvuruları üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-a-c-d, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 30 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine, suçun silahla işlendiğine dair delil bulunmadığına, temel cezanın fazla belirlendiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Olay tarihinde saat 12:45 sıralarında katılanın sevk ve idaresindeki aracı ile Haymana İlçesi Ankara caddesinde seyir halinde olduğu, sanığın da yine kendi idaresindeki aracıyla aynı istikamette katılanın önünde seyrettiği sırada trafik kurallarını ihlal edecek şekilde manevralar yaptığı, sanığın arkasında seyreden katılan ve diğer sürücülerin sanığın bu manevralarından etkilenmeleri üzerine katılanın korna basarak ve el kol hareketleri ile tepki gösterdiği, sanık ile katılan arasında bu nedenle uzaktan uzağa konuşmalar geçtikten sonra katılan yoluna devam ettiği sırada sanığın aracıyla katılanı peşine düşerek takibe geçtiği, bir süre takip ettikten sonra olayın meydana geldiği SGK binasının bulunduğu yerde aracıyla katılanın önüne geçerek durmasını sağladığı, daha sonra aracından inen sanığın aracından inmeyen katılanın yanına gelip açık olan şoför kapısı camından içeriye doğru kolunu soktuğu ve küfürler ettiği, bu arada SGK binasında güvenlik görevlisi olan tanık İ.Ö.'nün tartışmayı görüp yanlarına geldiği, yatışan tartışmaya rağmen sanığın aracına gidip aracından aldığı muştayı eline geçirerek katılanın yanına tekrar geldiği ve elindeki muşta ile katılanın yüzüne ve sağ göz bölgesine vurmaya başladığı, katılanın da yumruk atarak kendini savunmaya çalıştığı, tanık ve olay yerinde bulunan diğer kişilerin araya girerek sanığı uzaklaştırdıkları, katılan hakkında Gazi Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 28.11.2017, 16.04.2019 ve 07.06.2021 tarihli raporlara göre sol frontal, sağ kaş ve sağ göz çevresinden hayati fonksiyonlarını 4. derece etkileyen maksiller sinüs ve sağ orbita kırıklarına, yüzde sabit ize, hayati tehlike geçirmesine, organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandığı, sanık duruşma sırasında katılanın ilk önce trafikte kendisine hakaret ettiğini savunmuş ise de soruşturma aşamasında olaydan sonra alınan ve duruşmada kabul ettiği ilk beyanında katılanın sözlü tepkilerinden bahsetmesine rağmen bu aşamada aralarında küfürleşme olmadığını katılanın beyanlarına uygun biçimde teyit ettiği, sanığın katılana saldırdığı sırada olay yerine gelen tanık

İ.Ö.'nün de ilk önce sanığın katılana küfür edip araçtan inmeyen katılana yumruk attığını bundan sonra katılanın da sanığa küfür ettiğini beyan etmesi karşısında, ilk haksız hareketin sanıktan geldiği ve katılanın karşı söz ve davranışlarının haksız tahrik dengesini sanık lehine değiştirmediği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından silahtan sayılan muşta ile gerçekleştirildiğinin katılanın aşamalardaki beyanları ve bu beyanlarla uyumlu adlî raporların içeriği ile saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, birden fazla nitelikli halin ihlâli, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi göz önüne alınarak belirlenen temel ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığı, ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklandığı, katılandan sanığa yönelen ve etki-tepki dengesini bozacak nitelikte haksız söz veya davranış bulunmadığından haksız tahrik indiriminin uygulanmamasının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.11.2022 tarihli ve 2022/1393 Esas, 2022/2079 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Haymana Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2024 tarihinde karar verildi.