YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/2939 E.  ,  2024/3298 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/87 E., 2022/178 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2019/166 Esas, 2021/290 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1-3-e, 87/1-a-d, 29, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2022/87 Esas, 2022/178 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle; meşru savunma hükümlerinin uygulanarak sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği, katılanın yaralanması konusunda alınan raporların eksik olduğu, ceza miktarının fazla olduğu, haksız tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılması gerektiği, lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanık ve katılanın aynı mahallede yaşadıkları ve komşu oldukları, olay günü kahvehanede otururken katılanın yüksek sesle şarkı söylemesi ve bakışma nedeniyle sanık ile aralarında sözlü tartışma yaşandığı, orada bulunanların araya girmesiyle tartışmanın sonlandığı, sanığın ikametine gittiği, bir süre sonra katılanın sanığın ikametinin önünden geçerken sanığa hakaret ve küfür etmesi üzerine sanığın elinde tüfekle dışarı çıkarak katılanın ayaklarına doğru 2 kez ateş ederek katılanı hayati tehlike geçirecek, basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek, duyu ve organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, katılanın yaralanması konusunda alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği, meşru savunma şartlarının somut olayda oluşmadığı, katılanın sanığa küfretmesinden ibaret olan eyleminde belirlenen haksız tahrik indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın eylemi ile orantılı şekilde ceza tayin edildiği, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması mahkeme takdirinde olup dosya kapsamı ile uyumlu şekilde yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek uygulanmamasına karar verildiği, sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı itibariyle lehe olan erteleme ve seçenek yaptırımlara çevirmeye ilişkin hükümlerin uygulanmasının kanunen mümkün olmadığının anlaşılması karşısında ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2022/87 Esas, 2022/178 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2024 tarihinde karar verildi.