YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/2896 E.  ,  2023/5262 K.
"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/149 E., 2022/472 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Hükmün sanık müdafiinin yokluğunda verildiği ve gerekçeli kararın 28.09.2022 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin 10.10.2022 tarihli dilekçesi ile hükmü 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra temyiz ettiği anlaşılmış ise de hüküm fıkrasında temyiz süresinin bir hafta yerine 15 gün olarak gösterildiği mahkemenin yanıltmasından sanık müdafiinin yararlanacağı kabul edilmiştir.
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2014/362 Esas, 2015/574 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Kemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2014/362 Esas, 2015/574 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza (Kapatılan) Dairesinin 16.07.2020 tarihli ve 2020/2767 Esas, 2020/9837 Karar sayılı kararı ile katılanın yaralanmasına ilişkin alınan raporların yetersiz olduğu, hükümde çelişkiye neden olunması ve ceza tayininde hesap hatası yapılarak sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Kemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2020/149 Esas, 2022/472 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak sanığın kazanılmış hakkı gereğince 10 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılan ... ve inceleme dışı sanık ... arasında araç satışı konusunda bulunan ihtilaf nedeni ile tartışma yaşandığı, olaya inceleme dışı sanıklar ... ile ... ve sanık ...'in de dahil oldukları, ...'ın yumruk ile ... ve sanık ... ile ...'ın da ele geçirilemeyen sopalar ile katılan ...'yi alınan yaraladıkları anlaşılmıştır.
2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.
3. Katılan beyanın dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.
4. Katılan hakkında tanzim olunan adli muayene raporunda yaralanmasının yaşamını tehlike sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı, vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derecede olduğu bildirilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle cezasının belirlendiği paragrafda uygulama maddesi olarak 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası olarak gösterilmemesi mahallinde düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak değerlendirilmiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, katılandan sanığa yönelen haksız bir saldırı bulunmadığından meşru savunma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2020/149 Esas, 2022/472 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.09.2023 tarihinde karar verildi.