YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/2657 E.  ,  2024/3600 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1478 E. 2022/2787 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Büyükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2020 tarihli ve 2019/133 Esas, 2020/36 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 03.11.2022 tarihli ve 2020/1478 Esas, 2022/2787 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-c, 87/3, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, adlî rapor içeriğine, sanığın eylemini silahla gerçekleştirdiğine, sanığın daha ağır cezalandırılması gerektiğine,

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, meşru savunmaya, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi gerektiğine, 5237 sayılı Kanun’un 86/3-c maddesinin uygulama şartlarının gerçekleşmediğine,
İlişkindir.

III. GEREKÇE
Katılanın, 5188 sayılı Kanun kapsamında özel güvenlik görevlisi olarak Fi-Yaka adlı sitede görevini ifa ettiği sırada sanığın Suriye uyruklu olduğunu beyan ettiği başka şahsılarla kavga ettiği, bahsi geçen şahısların araçlarına binerek siteden uzaklaşmaları üzerine sanığın katılana site bariyerini açmasının kavga ettiği şahsıların kaçmasına neden olduğunu belirttiği akabinde bu nedenle beden yoluyla katılanı darp ederek yüz kemiklerinde hayat fonksiyonlarına orta (4.) derecede etkileyecek nitelikte yaraladığı olayda;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, dosyada eksik incelemenin bulunmadığı, katılanın 5237 sayılı Kanun'un 6. maddesi kapsamında kamu görevlisi sayılması için yeterli belgelerin dosya kapsamında bulunduğu, 5237 sayılı Kanun'un 86/3-c maddesinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, sanığın olayda silahtan sayılan cisim kullandığına ilişkin somut delil bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen saldırı bulunmaması nedeniyle meşru savunma şartlarının oluşmadığı, sanığın eylemi ile orantılı şekilde ceza tayin edildiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2020/1478 Esas, 2022/2787 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz

incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Büyükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.05.2024 tarihinde karar verildi.