YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/249 E.  ,  2024/4311 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2228 E. 2022/175 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.11.2021 tarih ve 2021/356 Esas, 2021/475 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/1-a, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 27.01.2022 tarihli ve 2021/2228 Esas 2022/175 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın diğer sanıkların eylemine iştirak ve yardım ettiğine dair delil bulunmadığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanık ...'in, olay tarihinde arkadaşları ..., ... ve kız arkadaşlarıyla birlikte bara gittikleri, barda bulunan güvenlik görevlilerinin kendilerini içeriye alamayacaklarını söylemeleri üzerine güvenlik görevlileri ile tartıştıkları ve karşılıklı olarak birbirlerini darp ettikleri, sonrasında olay yerinden sanık ...'in kullandığı araçla uzaklaştıkları, bu olayın etkisiyle sinirlenen sanık ... ile haklarında verilen mahkûmiyet kararı kesinleşen dava dışı sanıklar ... ve ...'le fikir ve irade birliği içerisinde hareket ederek sanık ...'in kullandığı araçla tekrar geri geldikleri, aracı durdurdukları, ...'nın tabanca ile ...'in pompalı av tüfeği ile, bara ait olan ve yolun kenarında bulunan vale kulübesinin önünde duran ve vale olarak çalışan katılan ...'a 8-10 metre mesafeden ateş ederek katılanı yaraladıkları, daha sonra ise sanığın diğer şahıslarla birlikte geldikleri araca binip kaçtığı, katılanın sol bacağında oluşan tibia ve fibula kırığı ile yumuşak doku lezyonu nedeniyle, yaşamsal tehlike geçirmeyecek, kemik kırıklarının yaşam fonksiyonlarını 6. derecede etkileyecek ve organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandığı olayda;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik araştırma bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun kanuni tanımındaki fiili gerçekleştiren sanığın fail olarak kabulünde isabetsizlik olmadığı bu sebeple de yardım eden hükümlerinin uygulama olanağının bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 27.01.2022 tarihli ve 2021/2228 Esas 2022/175 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2024 tarihinde karar verildi.