YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/238 E.  ,  2024/3922 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/295 E., 2022/654 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin 1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.01.2021 tarihli ve 2019/558 Esas, 2021/13 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81. maddesinin 1. fıkrası, 35. maddesinin 2. fıkrası, 62. maddesinin 1. fıkrası, 53. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2022/295 Esas, 2022/654 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiin temyiz istemi özetle; suçun kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suçun vasfına, meşru savunmaya, haksız tahrike ve eksik incelemeye ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanığın babası ve katılan arasında, olayın geçtiği restoranın sahipliği konusunda anlaşmazlık bulunduğu, olay günü sanık ve arkadaşlarının söz konusu işletmeye gelerek üst katta alkollü içki içip sohbet ettikleri, bir süre sonra katılan ve arkadaşlarının da alt kata gelerek oturdukları, bir ara sanığın arkadaşlarının lavaboya gittikleri, onları çıkarken gören katılanın da sanığın arkadaşlarını ellerini yıkamaları konusunda uyardığı, sanığın arkadaşlarının bunu sanığa söyledikleri, sanığın bunu öğrenince sinirlendiği üst kattan katılana doğru kendilerini rahat bırakmasını söylediği ve yanında bulunan silah ile katılan ve arkadaşlarının olduğu masaya birkaç el rastgele ateş ettiği, kolundan ve ayağından yaralanan katılanın da yanındaki silahla sanığa karşılık verdiği ancak sanığın yaralanmadığı, yaralanma sonucu katılanda meydana gelen kırıkların basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu ve kemik kırıklarının hayat işlevlerine etkisinin ağır (6) derecede olduğu anlaşılmıştır.

2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya davranışın bulunmadığı, olayda meşru savunmanın koşullarının oluşmadığı, dosyada eksik incelemenin bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, bozma sebebi dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Dosya içeriğine ve olay anını gösteren görüntü kayıtlarına göre; Mağdur ile aralarında olayın geçtiği işletmenin sahipliği konusunda anlaşmazlık bulunan sanığın, olay günü arkadaşlarını uyaran mağdura sinirlenerek üzerinde bulunan silahla mağduru hayati tehlikeye geçirmeyecek ve kemik kırığına sebep olacak biçimde kol ve bacak bölgelerinden yaraladığı, sanığın ilk önce mağdurun bacak bölgesini hedef aldığı, mağdurun yere düşeceği sırada kolundan da isabet aldığı, mağduru öldürmesine engel bir hal bulunmamasına rağmen eylemini kendiliğinden sonlandırdığı, sanık ile mağdur arasında öldürmeyi gerektirecek derecede ciddi bir husumet bulunmadığı, olayın ani geliştiği, bu nedenlerle sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla kasten yaralama suçundan kastın yoğunluğuna göre temel ceza tayininde sonuca etkili şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm

kurulması gerekirken, suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiin suçun vasfına yönelik temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2022/295 Esas, 2022/654 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin 2. fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.05.2024 tarihinde karar verildi.