YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/2323 E.  ,  2023/5449 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/257 E., 2021/927 K.
SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2014/287 Esas, 2015/389 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının birinci cümlesi, 29 uncu Esas No: 2023/2323
maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının, katılanlar vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29.03.2021 tarihli ve 2020/1331 Esas, 2021/5402 Karar sayılı kararı ile, "sanığın 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca cezalandırılması gerektiği" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2021 tarihli ve 2021/257 Esas, 2021/927 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 23.02.2023 tarihli ve 2022/94003 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri, ceza miktarının az olduğuna, haksız tahrik olmadığına, sanığın kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine,
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, illiyet bağı olmadığına, basit yaralama suçunun oluştuğuna, meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluştuğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ...'in muhtarlık odasının devri nedeniyle çıkan tartışmada kendisine, sinkaflı şekilde küfür eden maktul ...'ye yumrukla vurduğu, bu tartışmayı duyup gelen kardeşi Veli ile tartıştıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, tarafların önce yumruklaştıkları, ilk yumruğu Veli'nin vurduğu, kavganın orada bulunanlar tarafından önlemesinden kısa bir süre sonra yeniden başladığı, bu sırada maktul ...'nin kavganın devam ettiği yere geldikleri, sanık ...'in yerden aldığı taşla kardeşi Veli'nin kafasına vurduğu, bu sırada maktul ...'nin sırt üstü yere düştüğü, Nazmi'nin neden yere düştüğü hususunda tanık anlatımları, sanık beyanları ve güvenlik kamera kaydından somut olarak tespit edilememekle beraber, muhtarlık odasında kendisini darp eden sanık ...'in bu kez kardeşi Veli ile yaptığı kavgaya dahil olduğunda yaşanan bu arbede sırasında sanık ...'in itmesi, vurması ya da bir darbesi sonucu yere sırt üstü düşerek maktulün sağ arka kafa bölgesinde oluşan kafatası kırığı nedeniyle öldüğü olayda, maktulün, her ikisi de ayrı ayrı ölüm sonucunu doğuracak şekilde sağ kafa arka bölgesinde ve sol temporofrontoparietal bölgede iki ayrı kırık tespit edildiği, bu kırıkların her ikisinin de düşme sonucu meydana gelmesi beklenemeyeceğinden kafa sol temporofrontoparietal bölgedeki kırığın künt bir cismin havalesi ile oluşabileceği yönündeki Adli Tıp Otopsi Raporundaki değerlendirme de dikkate alındığında, sanığın taş veya etkili bir cisimle yaralama kastıyla maktule vurduğunun kabulünde zorunluluk bulunduğu değerlendirilmiş ve böylelikle sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.
2. Otopsi raporu, adli tıp raporları, olay yeri inceleme tutanağı, basit krokisi, uzmanlık raporu, görüntü izleme tutanağı, sanık savunmaları, katılanlar ve tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
A. Tebliğname yönünden;
7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikte alt sınırın değiştirilmemesi ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, Mahkeme tarafından 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca takdir edilen ceza miktarında bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğnamedeki eksik ceza tayinine yönelen bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.
B. Katılanlar vekilinin, haksız tahrik olmadığına, sanığın kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine, sanık müdafiinin, illiyet bağı olmadığına, basit yaralama suçunun oluştuğuna, meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluştuğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiği yönünde kesin ve inandırıcı bir delil elde edilemediği, suç vasfının kasten yaralama sonucu ölüme neden olma olarak belirlenmesinin ve yaptırımın isabetli olduğu, meşru savunma ve sınırının aşılması koşullarının oluşmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin ve indirim oranının doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2021 tarihli ve 2021/257 Esas, 2021/927 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.09.2023 tarihinde karar verildi.