YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/2052 E.  ,  2024/4848 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/3354 E., 2022/319 K.
SUÇ : Taksirle ölüme neden olma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2020 tarihli ve 2017/259 Esas, 2020/168 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ölene karşı taksirle ölüme neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-c-e maddeleri uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 09.02.2022 tarihli ve 2020/3354 Esas, 2022/319 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfının hatalı belirlendiğine, eksik incelemeye, raporun hükme esas alınamayacağına ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Suç tarihinde Ö... Hastanesinde 06.08.2015 tarihinde doğum yapan katılan ...'ün ... isminde çocuğunun dünyaya geldiği, sanığın da aynı hastanede çocuk hastalıkları ve hemotoloji doktoru olarak görev yaptığı ve doğuma katıldığı, bebeğin 07.08.2015 tarihinde hastaneden annesi ile birlikte taburcu edildiği, aynı gün akşamında bebeğin hızlı nefes alıp verdiği şikayeti üzerine ailesi tarafından sanığa telefonla bildirildiği, izinde olan sanığın bebeği hastanenin acil bölümüne yönlendirmiş olduğu, sonrasında Ö......Hastanesine sevk edildiği ve burada tedavisi devam etmekte iken 08.08.2015 tarihinde vefat ettiği olayda; yapılan yargılama sonucunda mahkumiyetine yeter delil bulunmaması nedeniyle sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223/2-c-e maddesi uyarınca beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, suç vasfının isabetli bir şekilde belirlendiği, dosya kapsamında alınan raporların karar vermeye elverişli olduğu, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 09.02.2022 tarihli ve 2020/3354 Esas, 2022/319 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.