YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/1785 E.  ,  2023/6909 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/149 E., 2022/360 K.
SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli yağma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Hükümlü hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükmün 1412 sayılı Kanun'un 305 ... maddesi gereği re’sen temyiz incelemesine tabi olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.1992 tarihli ve 1991/189 Esas, 1992/237 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında;
a. Yağma suçunu işlemek için kasten adam öldürme suçundan, 765 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesi

delaletiyle aynı Kanun'un 450 nci maddesinin yedinci fıkrası, 59 uncu maddesi uyarınca müebbet ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b. Yağma suçundan, 765 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 495 ... maddesinin birinci fıkrası, 522 nci maddesinin birinci fıkrası, 59 uncu maddesi uyarınca 10 sene ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına,

c. Sanığa verilen cezaların 765 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesi uyarınca birleştirilmesi ile sanığın iki sene geceli gündüzlü hücrede tecrit edilmek suretiyle müebbet ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına,
Karar verilmiştir.

2. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.1992 tarihli ve 1991/189 Esas, 1992/237 Karar sayılı kararının, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 26.04.1993 tarihli, 1993/736 Esas, 1993/887 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir.

3. Uyarlama talebi üzerine dosya yeniden ele alınarak İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2022 tarihli, 2021/149 Esas ve 2022/360 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında;
a. Nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

b. Nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c. Sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan verilen müebbet hapis cezasının ve nitelikli yağma suçundan verilen 9 yıl 2 ay hapis cezasının, 765 sayılı Kanun'un 70 nci maddesinin birinci fıkrası ve 73 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca içtima ettirilerek 1 yıl süre ile geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle müebbet hapis cezası olarak infazına,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Hükümlü müdafiinin temyiz isteği; hükümlü lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE
Hükümlü müdafiinin temyiz sebepleri yönünden ve re'sen yapılan incelemede;
1. Maktulün ad ve soyadı ile açık kimlik bilgilerinin, katılan .....,'in davaya katılan olarak gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi,

2. Uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlar bakımından da gerekçe yazılması gerektiğinden,

gerekçeli kararın Anayasa'nın 141 ... ve 5271 sayılı Kanun'un 34, 230 ve 232 nci maddelerinde belirtilen nitelikleri taşıması gerektiği, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin açıkça gösterilmesi, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde ayrı ayrı gösterilmesi ve hangisinin hangi sebeple diğerine üstün tutulduğu belirtilerek, ulaşılan kanaat ile sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ve bunların nitelendirilmesinin yapılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği düşünülmeyerek yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3. 765 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un olayla ilgili bütün hükümlerinin yargı denetimine olanak verecek biçimde uygulanması, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, lehe olan yasanın belirlenmesi ve ona göre uygulama yapılması gerektiği düşünülmeksizin, somut karşılaştırma yapılmaksızın, gerekçede sadece 5237 sayılı Kanun hükümlerinin lehe olduğunun belirtilmesi suretiyle yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

4. Lehe olan yasanın belirlenmesi için yapılan uyarlama yargılamasının yasa gereği zorunlu olup, yargılama giderinin hükümlüye yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklandığı üzere maktulün ve katılanın gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi, yetersiz gerekçe ile hükümler kurulması ve yargılama giderinin hatalı olarak hükümlüye yüklenmesi nedenleriyle İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2021/149 Esas, 2022/360 Karar sayılı kararına yönelik hükümlü müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden kısmen re’sen de temyize tabi olan hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.11.2023 tarihinde karar verildi.