YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/1387 E.  ,  2024/4389 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/233 E., 2021/546 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.2019 tarihli ve 2018/418 Esas, 2019/97 Karar sayılı kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 23/06/2020 tarihli ve 2020/954 Esas, 2020/1424 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine kurulan Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2021 tarihli ve 2020/233 Esas, 2021/546 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1., 86/3.a.e., 87/1.d., 29., 62. ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; Katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, sanığın eyleminin öldürmeye yönelik olduğundan bahisle suçun vasfına, sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,
2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma hükümleri uygulanma koşullarının oluştuğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanık ... ile mağdur ...'ın kardeş oldukları,aralarında para isteme ve iş yeri işletme meselesinden kaynaklanan anlaşmazlıkların olduğu, olaydan bir gün önce mağdurun sanıktan iş yerindeyken para istediği, bu nedenle aralarında tartışma çıktığı, daha sonra sanığın mağdura istediği parayı verdiği, mağdurun alkollü içki alarak eve geldiği, mağdur ve sanığın ayrı odalarda yattığı, ertesi sabah mağdurun sürekli para istemesi nedeniyle sanık ile annesi tanık ... arasında tartışma yaşandığı, tartışmadan sonra tanığın mutfağa geçtiği, bu sırada sanık ve mağdurun anneannesinin sigara almak için dışarıya çıktığı, sanık ile mağdur arasına tekrar tartışma çıktığı, bu tartışma sırasında mağdurun cebinden bıçak çıkardığı, daha sonra bıçağı sanığın mağdurun elinden aldığı, mağdurun koltuk altı bölgesi, sırt bölgesi, kalça bölgesi ve diz bölgesine bıçağı vurduğu, daha sonra tanığa haber vererek evden ayrıldığı, mağdur hakkında Denizli Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 24.04.2014 ve 18.06.2015 tarihli raporlara göre mağdurun yaşamı tehlikeye girecek şekilde, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek biçimde, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olmayacak nitelikte yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı anlaşıldığından, katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelemesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2021 tarihli ve 2020/233 Esas, 2021/546 Karar sayılı kararında, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi hukuka aykırı bulunmuşsa da bu aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2021 tarihli ve 2020/233 Esas, 2021/546 Karar sayılı kararına yönelik katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasına “Katılan kurum kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi 8.200,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılan kuruma verilmesine ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.06.2024 tarihinde karar verildi.