YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/1369 E.  ,  2024/4595 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1011 E., 2022/1360 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde belirlenmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2021 tarihli ve 2019/432 Esas, 2021/437 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ancak aleyhe istinaf bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca sanığın cezasının 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 23.05.2022 tarihli ve 2022/1011 Esas, 2022/1360 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının, "hüküm fıkrasından 5271 sayılı Kanun'un 283/1. madde ve fıkrasının uygulandığı (5) nolu bentten "... 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılarak, yerine "... cezasının 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin yazılması suretiyle düzelterek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığından suç vasfına ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Katılanın ablası Dilek ile evli olan sanığın, eşiyle aralarındaki anlaşmazlık nedeniyle boşanma aşamasında oldukları ve ayrı yaşadıkları, olay günü, katılan, ablası ve diğer aile fertlerinin sanığın kendilerini tehdit ettiğinden bahisle polis merkezine giderek şikayetçi olmalarının ardından araçla evlerinin önüne geldikleri esnada, katılan ve ailesinin dönmesini başka bir araçla bekleyen sanığın, katılanın yanına yaklaşarak ön koltuğunda oturduğu aracın camını açmak suretiyle, üç el ateş ettiği katılanı sağ ve sol bacağından basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralayıp, silahın tutukluk yapması ve üçüncü şahısların gelmesi üzerine araçla olay yerinden kaçtığı anlaşılan olayda,

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişli olması, hedef alınan vücut bölgeleri, katılandaki yaralanmaların ağırlığı, eylemin sona erme şekli dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, katılandan kaynaklanan haksız bir hareketin bulunmaması nedeniyle sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararı öncesinde İlk Derece Mahkemesince birinci kez tekerrür hükümleri uygulandığı, bozma kararı sonrası doğru şekilde belirlenmesine rağmen 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca sanığın "kazanılmış hakkı" gözetilerek ikinci kez mükerrir hükümlerinin uygulanmaması gerekmekte olup, tespit edilen hukuka aykırılık Yargıtayca giderilmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi tekerrür yönünden yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 23.05.2022 tarihli ve 2022/1011 Esas, 2022/1360 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği, hüküm fıkrasının 7. bendinde yer alan tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin ''Saruhanlı (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/46 Esas ve 2011/201 Karar sayılı ilam nedeniyle ikinci kez mükerrir olduğu anlaşılan sanığa hükmolunan cezanın, TCK’nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 5275 sayılı yasanın 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca sanığın ikinci defa mükerrir sayılmasına ve cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," ibarelerinin hükümden çıkarılarak yerine " Sanığın İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/161 esas, 2007/75 karar sayılı kararı ile 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 10/01/2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın tekerrür süresi içerisinde yeni bir suç işlediği anlaşılmakla sanığın hapis cezasının infazının TCK'nın 58/6-7 maddeleri gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2024 tarihinde karar verildi.