YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/1301 E.  ,  2023/4143 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kardeşe karşı kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince bozma üzerine verilen kararın Yargıtay tarafınca incelenmesi gerektiği, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2021 tarihli ve 2021/321 Esas, 2021/331 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kardeşe karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 ... maddesinin ikinci

fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.02.2022 tarihli ve 2022/235 Esas, 2022/183 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.02.2022 tarihli ve 2022/235 Esas, 2022/183 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/5546 Esas, 2022/7715 Karar sayılı ilâmıyla özetle; mağdur hakkında düzenlenen ... Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 16.06.2021 tarihli adli raporunda "sol omuz ve sol kürek kemiği dış (kısmında) kesici delici alet yaraları tarif edildiği, solda hemopnömotoraks olduğu göğüs cerrahi uzmanınca ameliyat edildiği anlaşıldığına göre mevcut bulgular ile yaralanmasının yaşamsal tehlike oluşturduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının" belirtildiği, ancak her bir yaralanmanın ayrı ayrı ve birlikte yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olup olmadığı hususunda belirlemede bulunulmadığı bu haliyle raporun hüküm kurmaya elverişsiz olduğu anlaşılmakla, mağdurun tüm doktor raporları, tedavi evrakları, film ve grafilerinin Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesine gönderilip, mağdurdaki her bir yaranın niteliği ve yaraların ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olup olmadığı hususlarında 5237 sayılı Kanun'un 86 ve 87 nci maddelerindeki ölçütlere göre duraksamaya yer vermeyecek şekilde ayrıntılı raporu alındıktan sonra sanığın eyleminin kardeşini kasten yaralama ya da kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdur ile sanığın kardeş olup aynı evde ikamet ettikleri, aralarında önceye dayalı anlaşmazlık bulunduğu, mağdurun sanığı daha önce bir kaç defa darp ettiği, sanığın bu nedenle ortak yaşadıkları evden ayrılmak istediği ancak babasının izin vermediği, bunun üzerine sanığın mağdurun kıyafetlerini yırttığı, bunu gören mağdurun sanığın karnına tekme attığı, akabinde sanığın bıçak ile mağdura üç kez vurduğu olayda; mağdurun olaydan önce süregelen darp eylemleri nedeniyle ilk haksız hareketin mağdurdan kaynaklandığı anlaşıldığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2022 tarihli ve 2022/324 Esas, 2022/395 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kardeşe karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eylemin kardeşe karşı kasten yaralama mı yoksa kasten öldürmeye teşebbüs mü olduğu hususunda yeterli gerekçe gösterilmeden karar verildiği, haksız tahrik indiriminin asgari düzeyde uygulanmasına ilişkin gerekçelerin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
1. Mağdur ve sanığın kardeş oldukları, olay tarihinde sanığın mağdurun kıyafetlerini kesmesi nedeniyle aralarında tartışma çıktığı, mağdurun sanığın üzerine yürüdüğü ve karnına tekme attığı, akabinde sanığın bıçak ile mağdura üç kez vurduğu, mağdur hakkında Tarsus Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 29.11.2022 tarihli rapora göre akciğer yaralanmasına neden olan kesici-delici alet yaralanmasının yaşamını tehlikeye soktuğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, diğer kesici-delici alet yaralanmalarının yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, her ne kadar sanık aşamalarda kendisini savunmak için bıçak aldığını, yaralama ve öldürme gibi bir kastının olmadığını, kendisini korumak amaçlı bıçak salladığını savunmuş ise de mağdurun elinde olay tarihinde herhangi bir silah veya silahtan sayılabilecek bir cisim bulunmadığı, mağdurun sanığın karnına tekme attığı, sanığın eline bıçak almasını gerektirecek bir durum bulunmadığı, mağdurun vücudunda 3 adet kesi bulunması, bu kesilerin derinliği ve yaralanmanın niteliği de dikkate alındığında sanığın kendisini savunma amaçlı bıçak salladığı yönündeki savunmalarına itibar edilmediği, sanığın bıçağı rastgele değil karşıdakini hedef alarak salladığı, taraflar arasında öldürmeyi gerektirecek nitelikte olmasa da olay öncesinden de tartışmalar bulunduğu, mağdur hakkında ... Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından tanzim edilen 16.06.2021 tarihli gerek rapor içeriğinden gerekse ekindeki evraklardan mağdurdaki yaralanma nedeniyle hemopnömotoraks saptandığı, sol tüp torakostomi uygulandığı, sol taraf solunum seslerinin azalmış olduğu, yaralanma nedeniyle ameliyat edildiği, 6 torba kan ürünü kullanıldığı, 3 gün yoğun bakımda kaldığı dikkate alındığında ve meydana gelen netice itibariyle sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğu, mağdurun isteseydi kardeşinin kendisini öldürebileceğine yönelik beyanlarını kardeşini kurtarmaya yönelik olduğu değerlendirilerek sanığın sabit olan kardeşi kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına, mağdur ile sanığın aynı evde ikamet ettikleri, aralarında önceye dayalı anlaşmazlık bulunduğu, mağdurun sanığı daha önce birkaç defa darp ettiği, sanığın bu nedenle ortak yaşadıkları evden ayrılmak istediği ancak babasının izin vermediği, bunun üzerine sanığın mağdurun kıyafetlerini yırttığı, bunu gören mağdurun sanığın karnına tekme attığı, olaydan önce süregelen darp eylemleri nedeniyle ilk haksız hareketin mağdurdan kaynaklandığı anlaşıldığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanmasına karar verildiği belirtilmiştir.

2. Sanık savunması, mağdur beyanı, tanıkların anlatımları, adli raporlar, nüfus kayıtları, adlî sicil kaydı, tutanaklar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dava dosyasında mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın eylemi neticesinde mağdurun hayati tehlike geçirecek biçimde yaralandığı anlaşıldığından nitelikli öldürmeye teşebbüs suçunda 13-20 yıl aralığında makul bir cezaya hükmedilmesi gerekirken cezanın 15 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık müdafiinin; eylemin kardeşe karşı kasten yaralama mı yoksa kasten öldürmeye teşebbüs mü olduğu hususunda yeterli gerekçe gösterilmeden karar verildiği, haksız tahrik indiriminin asgari düzeyde uygulanmasına ilişkin gerekçelerin hatalı olduğuna yönelen temyiz sebepleri yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hayati öneme haiz vücut bölgelerinin hedef alınması, suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişli olması, darbenin şiddeti, mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, sanığın olay sonrasında yardım çağırmaması ve kaçması hususları birlikte değerlendirildiğinde, kastının öldürmeye yönelik olduğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmediği, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilâmı doğrultusunda dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2022 tarihli ve 2022/324 Esas, 2022/395 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.06.2023 tarihinde karar verildi.